Kendimden De Cayamam Ya

...Kendimden De Cayamam Ya...

Meğer sadece sevmekle...
Ne kadar da çok yarım, ne kadar da çok eksik bırakmışım seni.
Meğer sadece sen ne kadar da çok...
Aşk'a dair son çeyrek yarım, son şansıymışsın.
Demek ki,
Herkesimi,
Sevdiğim gibi sevmişim seni de....
Gizemlerime patikalar, şüphelerineyse yollar açmamışım.
Öğrenememişim hala demek ki!
Hiç merak bile etmemişsin,
Seni herkesinden başka seven beni?
Gerek kalmamış!
Öyle işkilli rüzgar hızı bir milyonu aşan,
Arşın arşın uzak sevdan olamamaşım senin de.
“Var mı?” yoksa...
“Yok mu?”lu
Çengel bulmacalar saramamışım sana da.
Ya “Var” mışım...
Ya da “Yok!”
Meğer konu aşk olduğunda...
En karasındanmışım hala cahilin,
Ya da en beyazından safın.
Hala ortam yokmuş!
Ya beyaz ya da siyah mışım.
Ben kendim kadar safi şeffaf mışım!
Meğer kanunmuş bu da!?
Hiçbir aşk...
Sadece ile,
Sadece karşılık bulmuyormuş!
Seni tamamen çözdüğünde...
Çözüldüğün an!
Gidiyormuş bütün aşka dair'li adamlar.
Senden, sadece sevdiğin için gidenlerdenmiş onlarda...
Meğer farkları yokmuş aslında diğer gidenlerinden!
Onlar da diğerleri gibi
Senden sonra,
Kurtuldum sayıyormuş bütün prangalarından.
Senden sonrasıysa...
Onlara senden başka her yer seyranmış meğer!
Gitsinler aga!
Benim karakterimden işgilim yoksa,
Onlar puzzlemin son karesi olmak istemiyorlarsa.
Kendimden de cayamam ya...

Cemre.Y.