Sevdiğim Kadar Sevilmeliyim Ben

...Sevdiğim Kadar Sevilmeliyim Ben...
Vazgeçtim bencilliğimden...
Hayatıma dokunan her şeyi
Hep tek başıma
Daha çok sevmekten
Vazgeçtim...
Yoruldum, yaşlandım belkide
Belki de...
Ayaklarım su toplayana kadar ki
Uzun yürüyüşlerimde
Hep aynı şarkıyı
Hiç olmayan
Hiç sevilmemiş
Hiç sevmemiş
Hiç gitmemiş
Hiç dönmesi beklenmeyen
Hiç gelmeyecek sevgiliye
Kendi kendime mırıldanıp
Durduğuma göre
Belki de
Hiç bencil olamadım ben
Belki de
Sabah uyandığımda
Kuşlarının cıvıltılarını duyar duymaz
Onlardan sadece birine
Ondan ve onlardan başka
Hiçbir şeyi umursamadan
Göğsümü gere gere şöyle alenice
Sevgimi sunduğum kadar çok
Sevildiğimi de duymak duyumsamak istedim
Göçüp kondukları bütün şehirlerdeki
Bütün sabahlara
İçlerindeki onun
Beni ne çok sevdiğini cıvıldasınlar istedim
Vazgeçtim bencilliğimden...
Sevdiğim kadar sevilmeliyim ben
Cemre.Y.