En Şefkatli Özürler

...En Şefkatli Özürler... Özür dilerim ruhundan! Seni hiç merak etmediğim için! İlk defa “Hoşça kal” ın dokunduğunda kulaklarıma Haylice de sarhoştum! Kızıma ilk defa küfür etmiş, Üstüne de “Siktir git evimden!” demiştim, O da “Ben sensiz yaşayamam." demek yerine, Ona tam on altı yıl boyunca, Ona öğrettiğim gibi bana bile muhtaçsız, Bana bile minnetsiz Öylece çıkıp gidivermişti hayatımdan! Seni tam olarak duyduğumda O benden gideli tam tamına Üç ay on altı gün geçmişti O güne kadar da, Bir tek özlemli nefesini dahi duyamamıştım O küfrü edene kadar nefesim olanın sesini. Dedim ya ruhundan özür dilerim Seni hiç merak falan etmedim! Sen sadece kavuşulması Yokuşlu aşklarıma değil Etimin tırnağına bile sestin. Bencildim seni dinlerken! Ben’din zaten! Bana neydi, yaşından, yaşamışlıklarından, Yaşanma ihtimali saman yığını hayallerinden. Ben çığlık atıyordum buradan! Sen duyuyordun hepsi buydu! Ya çok özür dilerim çookk! Öpsem geçer mi yüreğinin başucundan. Affedebilir misin en azından beni? Zira! Artık aşka dair yorgunluklarımı Değerlendirmelere bile Alamayacak kadar yorgun ve pes-li geçişli Durağımda yine karşıma sen çıkıverdin. Halbuki artık çoktan kızım anneliğimi değilse de Dostluk ve sırdaşlığımı özlemişti. Hatta daha bu gün “Anneee! Bırak kahve yapmayı on dakika sonra gideceğim ben Nolur beni biraz daha sen gibi sev!” demiş ve ben son benliğimi Ona sarf etmişken ve artık hiç kimseyi, Kızımı dahi aynı sevemiyorken Sen çıktın karşıma yine neden? Ne seveceğim biri kalmıştı oysa, Ne de özlemim kadar eder birim! Kalbimin bir odası artık hep kilitliydi işte! Hani kilit uydursalar es kaza Kendi cesetlerinin iskeletleri Duvarlarıma cam kesiğinden Gün sayarken buluvereceklerdi. Yıkılacaklardı. O kapı artık hep kapalı kalmalıydı! Dirilen mezar hikayeleri gibi oluyordu Birkaç gündür kalbimin odasından gelen sesler! Korkuyordum! Yüzleşmek istiyordum! Kendi kilitlediğim o kapıyı Yalnızken açmak istiyordum son kez! Bir şarkının tınısı ağır aksak Yükseliyordu gece yarılarıma Daha önce hiç dinlememiştim! "Placebo A Milion Little Pieces” En normal sevgili günüme nihayet yalnız kalınca... Cancağızımın kederlerini terastaki halıya serdim Varsın bu gece de yüreğime mühürlenmesinler, Kızımın bir türlü olamayan Platonik sevdasını yine terasımdaki Salıncağımda sallandırdım. Ben ilk defa sana geldim. Keşke sana hayran olan olsaydım da Bütün hayranların gibi olsaydı Senin dünyana açılan bütün pencerelerim! Sadece açabildiğini görmekle hayallenen kadar olabilseydim. Oysa sen kalbimin mahzeninden sesleniyordun bana Ölmek istemeyen bir kelebek kanadı gibi! Neden? Kim bilir bensiz kaç kere daha öldün! Bilsen ben yüzyıllardır yeniden doğuyorum! Yoruldun mu çocuk! Yoruldum... Biter sandım sen hep içimdeymişsin! Yanlış anlama ha sakın! Aşık filan değilim sana! Hayran da değilim üstelik! Normal herhangi bir İstiklal Caddesi anketime denk gelsen Seni sorsalar zaten benim, ne diyeyim ki derdim... Ki zaten kimse de affedersin ama bir bok anlamazdı! Ama... Bana neydi! Ah benim, bana bu bencilliğim! Yav özür dilerim. Sadece bir kere kalbimin içinin içini merak ettim Bütün odalarımı es geçerek! Cinsiyeti farklı olsa da benim kendime küstüğüm o yaşta Küçücük bir çocuk gördüm... İçim o çocukla o kız, Kesin misket oynamış bir yerlerde, ya da yakan top. Kız can’ları tutmaktan korkmuş hep! Korka korka birkaç can ancak tutmuş! Tutmuş onu da o çocuğa hediye etmiş! Oysa çocuk bütün canları tutup Cansız olanların hepsine hediye etmiş! Can’ın bende hep kalmasın be çocuk! Ben emanet canla pek yaşayamam! Ki sende belli... Yoksa! Şu saatte kimselerimin görmediği Kilitli kalbimin odasından neden ses edesin ki! Yüreğinden öpüyorum yetmiyor çocuk! İlk doğduğun andan başlasam, Teninin cennet kokusundan itibaren. Hani masallardaki gibi olsa Herkes bir dilek dilese bütün meleklerden Benim iki hakkım olsa... Kızımın ve senin ilk anından itibaren Ayrı karınlarda var olsanız bile Taa ki siz başka, daha güzel bir dünyaya gidene kadar. Yaralarınızı öpsem ayak uçlarınızdan Kafanızın en bıngıldağına kadar! Çocuk! Çocukluğumuzdan da özür dilerim. Yaralarının hepsinden En şefkatli özürler ile öperim. Cemre.Y.