...Sülalece Piknik...
O günü, hiç unutmadığım yetmezmiş gibi
Her hatırladığımda zaferle gülümsüyorum hepimiz adına!
Bir gün amcamlar ve bizim aile karar kurmuşlar
Bahçeşehir’de bir yer varmış haylice de uygunmuş piknik yapmaya
Rahmetli anamla yanı sözleşmişler önceden,
Meğer hepimizden gizlice!
Yamaçlarına dalıp o dağın eteğinin!
Kaldırık toplayıp yapraklarından dolmalar sarıp,
Sapından turşu kuracaklarmış!
Be heeeyyy emicem!
Kimsecikler de dememiş ya ona!
O dağlar, köyünde olduğu gibi öyle herkese özgür değil!
Neyse doluştuk arabalara
Hep beraber sülalecek yapılan
Kalabalık bir sabah kahvaltısına bir hayli hasretliydik.
Bir an önce en iyisinden bir yer bulalım bari derdindeydik hepimiz.
Gittik şehri gıyabından ibaret olan o dağ meclisine!
Amcamın dediği yerde de durduk.
Arabalar durdurulunca sapada,
Dayanamadı emicem!
Aah be emicem!
“Yengemmm!
Ahanda burdan yukarıda bütün güzelim kaldırıklar!” der demez
Anam hepimize birden vur emri vermişçesine
“Sıyrılın evlatlar ne var ne yok kaldırık namına ne var ne yok toplayın!" der demez,
Bilinçsiz bilinç altlarımız bile boyun eğmişti bu emre!
Saldırmıştık çoktan yokuş yukarıya!
Sonra aniden bir sürü güvenlikçiler durdular önümüzde
Birden elimizde kaldırık çiçekleriyle kalakaldık.
Meğer toplamak yasakmış onları bile!
Neymiş efenim!
Devletin mülkü bilem olsa, özel mülke temas ediyosa!
Devlet bile özel mülkmüş!
Meğer biz saftirikler hani şu dizilerde oynayan at çiftliğine denk gelmişiz.
“İyi aman be tamam alın madem,
Siz ne anlarsınız bu otların çaresinden!" dediysek de
Hepimizi mahkemeye verecekler miş miş!
Heleee!
Hele ki bizi!
Kızımla ikimizi!
Bunların maşası olduğumuz için
Ölmekten beter edeceklermiş miş!
Benden önce kızım siper etti kendini
Daha dokuz yaşındaydı
“Sahiplerin kimlerden be herif!” dedi.
Herif sustu!
“Ya hamurun kimlerden be herif!” dedi.
Herif sustu!
“Ya inandığın bütün insanlık
Sığıyor mu boyunduruğuna!” dedi.
Herif sustu!
Kızım sadece dokuz yaşındaydı.
Kızımla bizden başkalarının ödünde boncuk aranıyorken,
Biz hayata böyle gülümsüyorduk!
Hele ki ben!
Koltuklarıma karpuzlar sığmıyordu!
O at çiftliğinin sahiplerinin
Saçını başını yolmak isterken
Ailemize huzur bulduğumuz o anımızı hiç unutmuyorum!
Ailece gururluyduk kızımın onların başlarını öne eğdiren cesaretinden.
Çıktık gittik kendimize başka piknik alanı bulmaya
Kızımla beraberce kendimize güzel bir yeşillik bulduk!
Sülalece güzel bir pikniğe koyulduk.
Hayat, hiç yoktan birileri için bir şeylerden vazgeçebilmekti.
Biz biliyorduk!
Üstelik sadece iki'ydik!
Cemre.Y.
O günü, hiç unutmadığım yetmezmiş gibi
Her hatırladığımda zaferle gülümsüyorum hepimiz adına!
Bir gün amcamlar ve bizim aile karar kurmuşlar
Bahçeşehir’de bir yer varmış haylice de uygunmuş piknik yapmaya
Rahmetli anamla yanı sözleşmişler önceden,
Meğer hepimizden gizlice!
Yamaçlarına dalıp o dağın eteğinin!
Kaldırık toplayıp yapraklarından dolmalar sarıp,
Sapından turşu kuracaklarmış!
Be heeeyyy emicem!
Kimsecikler de dememiş ya ona!
O dağlar, köyünde olduğu gibi öyle herkese özgür değil!
Neyse doluştuk arabalara
Hep beraber sülalecek yapılan
Kalabalık bir sabah kahvaltısına bir hayli hasretliydik.
Bir an önce en iyisinden bir yer bulalım bari derdindeydik hepimiz.
Gittik şehri gıyabından ibaret olan o dağ meclisine!
Amcamın dediği yerde de durduk.
Arabalar durdurulunca sapada,
Dayanamadı emicem!
Aah be emicem!
“Yengemmm!
Ahanda burdan yukarıda bütün güzelim kaldırıklar!” der demez
Anam hepimize birden vur emri vermişçesine
“Sıyrılın evlatlar ne var ne yok kaldırık namına ne var ne yok toplayın!" der demez,
Bilinçsiz bilinç altlarımız bile boyun eğmişti bu emre!
Saldırmıştık çoktan yokuş yukarıya!
Sonra aniden bir sürü güvenlikçiler durdular önümüzde
Birden elimizde kaldırık çiçekleriyle kalakaldık.
Meğer toplamak yasakmış onları bile!
Neymiş efenim!
Devletin mülkü bilem olsa, özel mülke temas ediyosa!
Devlet bile özel mülkmüş!
Meğer biz saftirikler hani şu dizilerde oynayan at çiftliğine denk gelmişiz.
“İyi aman be tamam alın madem,
Siz ne anlarsınız bu otların çaresinden!" dediysek de
Hepimizi mahkemeye verecekler miş miş!
Heleee!
Hele ki bizi!
Kızımla ikimizi!
Bunların maşası olduğumuz için
Ölmekten beter edeceklermiş miş!
Benden önce kızım siper etti kendini
Daha dokuz yaşındaydı
“Sahiplerin kimlerden be herif!” dedi.
Herif sustu!
“Ya hamurun kimlerden be herif!” dedi.
Herif sustu!
“Ya inandığın bütün insanlık
Sığıyor mu boyunduruğuna!” dedi.
Herif sustu!
Kızım sadece dokuz yaşındaydı.
Kızımla bizden başkalarının ödünde boncuk aranıyorken,
Biz hayata böyle gülümsüyorduk!
Hele ki ben!
Koltuklarıma karpuzlar sığmıyordu!
O at çiftliğinin sahiplerinin
Saçını başını yolmak isterken
Ailemize huzur bulduğumuz o anımızı hiç unutmuyorum!
Ailece gururluyduk kızımın onların başlarını öne eğdiren cesaretinden.
Çıktık gittik kendimize başka piknik alanı bulmaya
Kızımla beraberce kendimize güzel bir yeşillik bulduk!
Sülalece güzel bir pikniğe koyulduk.
Hayat, hiç yoktan birileri için bir şeylerden vazgeçebilmekti.
Biz biliyorduk!
Üstelik sadece iki'ydik!
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder