Biliyorum Etmez Hiç Kimsen Bir Ben

...Biliyorum Etmez Hiç Kimsen Bir Ben...

Yine mezarının başucundayım,
Ellerim...
Yüreğinin olması gerektiği yerde sevgilim!
Senden sonra...
Hiç dizi izlemedim,
Hatta televizyonumun rengi bile yeşillendi
Dokunmadım bile düğmesine,
Bize benzeyen
Bir senaryoya daha rastlamayayım diye!
Senden sonra...
Herhangi bir yerde
Çılgın bir çifte rastlasam dönüp bakmadım!
Ne zaman sımsıkı sarılmış
Bir çifti gözleri yaşlı görsem,
Yönümü değiştirdim.
Senden sonra...
Sarhoş ve çaresiz ama vazgeçemeyen
Hiçbir adama hiçbir kulak asmadım,
Ya da elleri kolları
Sinirle savrulan o kadına dönüp
Kızgınlıkla bakmadım,
Bana biz’i hatırlatmasın diye!
Ama denedim!
Senden sonra...
El üstünde tutuldum!
Bulutların üzerinde yüzdürüldüm,
Boğazlarda yedim, içtim, keyiflendim.
Etmedi işte bir, sen?
Senden sonra...
Bembeyaz gelinliğiyle evlenme teklifi bile aldım,
Hem de senin gibi,
Senin kadar, hiç evlilik yaşamamış birinden.
Kabul edebilseydim şimdi çoktan evlenmiştim!
Etmedi işte bir, sen!
Senden sonra...
Ben çokk kıymetlendim,
Meğer sana olan aşkıma ne kadar aşıkmış herkes!
Tatillere gittim,
Kumlarda yuvarlandım, denizlere kulaç açtım.
Etmedi işte bir, sen!
Haa!!!
Aklıma gelmişken!
Senden sonra...
Hiç beklemediğim bir anda aşık oldum yeniden,
Ve sevdim
Ve hayal ettim,
Ve ümit ettim,
Ve bir son istedim hani mutlu biten!
Ama sana yalan söyledim ilk ve son defa!
Hayata geldiğim o ilk andan itibaren
Hiçbir zaman...
Hiç kimse bir çeyrek sen etmedi!
Senin bir tek hakarete kıyamadığın ben,
Ne hakaretler duydum, ne küfürler yedim,
Senin en kötü lafın
“Düş yakamdan” olmuşken ve ben
Günlerce, haftalarca
Sadece bir bu cümlene gözyaşı dökmüşken.
Sırf sana dönmemek için yeniden,
Hepsine şükür dedim yaladım, yuttum.
Sabır ettim, sana etmediğim kadar sükut ettim.
Etmedi işte bir, sen!
Senden sonra...
Ben ondan her ayrıldığımda,
Senin bana yaptığın gibi,
Gidip başkasıyla yattım.
Bilmedi...
Anlamadı...
Sen olsan,
Ben gibi hissederdin o ilk barışma anımızda,
Der idin kesin;
“Yarim... kokumuzun üstüne el değmiş, ne iş?”
Bende derdim ki sana,
Hani senin bana hep yaptığın gibi,
“Ama biz ayrıydık be sevgilim!”
“Bu aldatmak değil, sayılamaz ki” derdim,
Hayata öcüm yarım kaldı.
Senden sonra...
Kıskançlık krizlerine boğuldu birileri,
Bildiğin eni konu,
Sokak ortasında dayak yedim... bennnn!
Hatta hep hayalimdi
İki adam kıyasıya dövüşecekti, istesem!
Amma velakin...
Senden sonra...
Hani sana hep
Binbir sitemle de olsa da
Sana aldırdığım ve kurutup koyduğum,
Gül kavanozuma bir tek kuru gül daha konmadı!
Senden sonra...
Yatak odamın aynasına
Bir tek kere daha
Çiçeklerden yapılmış tacım konmadı!
Papatya çekmecemde bir tek papatya daha olmadı!
Senden sonra...
Bir tek farklı kahve fincanım olmadı mesela!
Senden sonra...
Hiç kimsenin elleri, kolları, vücudu teri değmiştir,
Kokusu sinmiştir diye çoktan izi silinmiş eşyalara
Asla dokunup ağlamadım mesela!
Bir daha da
Asla bu sebepten girmedi hiçbir aile birbirine!
Senden sonra...
Seni unuttum...
Şimdi artık
Eski resimlerin arasından
Bana yine öyle bakma ey yar
Biliyorum
Benden sonra
Etmez hiç kimsen bir ben...
Cemre.Y.