...Yine Mi Çok Özledim Ben Seni Ana'm?...
Geldi mi anam dadalın,Goç yiğidin geldi mi yanına?
Öpmelere doyamadığın,
Sümbül kokulu yüzlerini,
Öptürdü mü doya doya sana!
Sarıldı mı sımsıkı.
Kondu mu bağrına!
Nice zamandır,
Kimselere akıtmadığı o gözünün yaşını,
Ak sütlü memelerin üstüne,
Boncuk boncuk döktü mü yine?
Sardın, sarıldın, kokladın mı,
İçine hapsetmek istercesine!
Sonra sustunuz mu
Sıra bana gelince?
Söylememişsindir sen yine kesin.
Yine lal olmuştur bana dillerin.
Söyleseydin bir kerecik,
Bilirdim beni nice özlediğini,
Olur a!
Çocukça da sevinirdim.
Gözlerin sormuştur ama!
Zalımın kızı niye gelmedi ki gene diye.
Bu sefer ben de sana sustum ana!
Söylemedim hiçbir şey sana.
Selam yollayacak oldum
Boğazıma bir yumru yapıştı.
Benim yerime de bir kerecik
Sarıl, öp, kokla diyecek oldum.
Yüreğimin atışları nefessiz kaldı.
Dua yollayacak oldum,
Benim kabe'm sendin,
Geçen sene yıkılmıştın unuttun mu?
Gözlerim her şeyi söyledi ama!
Gardaşım gördü gözlerimin içini.
Senle ilk yalnız kaldığında ana!
Üzülme sen.
Saçlarını tarayacak uzuun uzun.
Ellerini öpecek,
Her bir parmak ucundan.
Ayaklarını öpecek,
Uçlarını parmaklarından.
Koklaya koklaya hem de.
Varmışsın gibi.
Benmiş gibi.
Burnumun direğinin sızısı
Ruhuna konacak ana!
Sen yine gülümseyeceksin bana.
Yeniden, doğmuşsun gibi.
Yeniden, beni doğurmuşsun gibi.
Eylülümüz'ün gözleri
Maviden yosuna sarmamış gibi.
Seni hala...
Çok’un bile...
Az geldiği kadar seviyorum ana!
Küçücük bir kız çocuğunun
Kollarını geriye açabildiği kadar
İçine senden başka
Hiçbir şey konamadığı kadar hem de.
N'olur artık beni/bizi merak etme!
Eylül’ü merak etme!
Mor sümbüllü dağların başını
Sonunda hep kar kaplar!
Sonradan gelir bütün baharlar!
Sev sadece
Çok sev ama!
Seni, Eylül’le biz
Yokluğumuzun dibinden sevdik ana!
Bil'a bedelsiz yani!
Ondandır belki,
Bugünlerde hasretlere susup susup,
Yamacına konmak isteyişlerimiz!
Cemre.Y.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder