Çivit Mavisi Gözler

...Çivit Mavisi Gözler…
Umutsuzluğun derin dehlizinde boğulmak üzereyken,
Bir çift…
Çivit mavisi,
Bulutsuz bir gök seması rengindeki
Gözler gelir aklıma ki,
Bir kere güneşi görmeye görsün,
Benim gibi hemen göğe bakar gözleri!
Henüz yaşarmaya başlamış,
Damlasa, gururum kırılacak,
Damlamasa şefkati boğulacak,
Öyle bir kararsız, öyle bir çağlayan,
Bir çift bakış gelir gözlerimin önüne!
An’dı sonsuzluğu yaşatan!
Başka hiçbir şey önemli değildi bizden.
Ben yemeğimizi yeni koymuştum ocağımıza,
O gelmişti yanıma…
Susarak teşekkür etti kaynayan ocağımıza!
Susarak dokundu yanağıma,
Saçlarımdan kayıverdi birden başımdaki
Orada bulup sardığım örtüm,
Sarı saçlarım savruldu mutfağa,
Sımsıkı sarılırken içine hapsetmek istercesine,
“Saçların güzel olmuş” dedi.
“Ama biraz daha koyu olsaydı ya sanki,
Öyle daha çok yakışıyor sana!”
Biliyordum ve bilmekten nefret ediyordum.
An, sadece o an’dı ve sadece o anda kalacaktı.
Öylece asılı kalacaktı sonsuzluğun
Herhangi bir evrene ihanet eyleminde!
“Tamam be güzelim” dedim,
“Biraz böyle kalsın, sonra hala böyleyse dileğin,
Varsın altın sarısı değil de,
Solmuş başak tarlası olsun rengi.”
O sustu…
Biliyordu sonu yoktu o anki sonsuzluğun,
Ben sustum…
Biliyordum sonu yoktu o anki sonsuzluğun!
Bilmediğimse…
Ömrümün ilk defasında yaptığım gibi
Kapatırmıyım ki saçlarımı,
Bir bilinmez hayale değil de,
Evimin erine onun istediği renkteki
Mutfağımıza savrulan saçlarımı!
Susarak sevmenin,
Aşkın, acının, şefkatin, acımanın renklerini,
Bir daha bir tek insan sunabilir mi bilmiyorum mesela!
Bildiğim tek şey!
O andan itibaren,
Umutsuzluğun
Derin dehlizinde boğulmak üzereyken,
Bir çift bakış…
Çivit mavisi,
Bulutsuz bir gök seması rengindeki
Gözler gelir aklıma!
Çünkü hiç kimse bana bu kadar derinden
“İyi ki varsın” dememişti
Bir çift bakışla yüreğime inerek.
Sevmek diye bir şey varmış!
Sevmek diye bir şey yokmuş!
Cemre.Y.