Yine Dirilmek Vakti

...Yine Dirilmek Vakti...
En son hangi vakit...
Bunca susmuştum ben?
Sahi...
Hangi andı,
Hangi yalan, hangi iftira,
Hangi bilinçsizce etiket!
Ve... hangi gıybet...
Gömmüştü bizi bizden o en ırağa?
Kimimdin ki, ayak bileklerime,
Bunca tonları yükleyip de,
Beni yine fırtınalı maviliklere,
Beni yeniden...
Çoklu mezarlarıma gömen oldun sen.
Şimdi hangi sıradanımdın yine!
Sıra yine hangimdeydi?
Eş'den mi, dosttan mı,
Yoksa akrabadan mı?
Hatırlayamıyorum!
Artık hiçbir sırayı,
Hatırlamak istemiyordum!
Döndüm sırtımın ayazını...
Güvenim kırıldı yine!
Artık yanlış anlaşılmalara müsait!
Bütün sıfatlarımı ve de gülümseyişlerimi,
Sarısı kalmamıştı ya zaten!
En karasından, en zifirinden,
En zemherisinden de kara!
Kilitsiz sandıklarıma koydum.
Ayak bileklerimeyse,
Bunca yıllık ömrümün fedalarını bağladım.
Ben hazırım.
Ya siz…

Hazır mısınız?
"Sevmiyorum uleyn!
Artık hiçbirimizi!
Vakit...

Yeniden...

Kendilerimize...
Ölmek ve başkalaşımımıza,
Yine dirilmek vakti.
Cemre.Y.