Evet!
Artık haklısınız baylar, bayanlar!
“Hayat, artık bana da güzel!”
Eskiden...
Hayat öyle,
Hiç de bana güzel değilken...
Hatta her gece yatarken,
Uykuya gözlerimi kaparken,
“Bu son kapanış olsun no’lur Allah’ım!
No’lur!” derdim.
Hem de her gece...
Sonraları ara ara...
Beş yıl bu duayı etmedim.
Zaten aslında hepsinin,
Varlığıyla yokluğunun toplamı buydu.
Oysa ben...
Kucağımda o minnacık kraliçemin,
O zamanlar mavi olan boncuk boncuk gözleriyle,
Bayramlarda ona sadece…
“Baba!”almamı dileyen,
Yalvaran bakışlarıyla baş başa kaldığımda,
Henüz tam tamına yirmi altı yaşımdaydım.
Daha milletin evlenmeye mecali olmadığı yaşta yani!
İşsiz, beş parasız ama tek kuruş!
Nafaka istemeyecek kadar da gururlu!
Hala o ezik günlerimi anımsadığımda,
Bir yandan anam;
“Sen olmasan ben burayı kirayı verirdim.” der,
Öte yandan onlar,
Sırtımda yirmi beş kiloluk
Kömür çuvalıyla evime ulaşmaya çalışırken,
Mercedesleriyle bana kah kah gülerler...
Evdeki karılarına bana dair iftiralar atarlar!
Bunu mahalleye yaymaya çalışırlar,
Hatta bana...yüzüme!
“Bu mu saltanatın a kadın, oysa benim olsaydın!” la başlayan
O fütursuz cümlelere hep cevabım;
"Buydu benim de saltanatım!
Tam sekiz yıl…
Sadece azalarıma değil,
Sol yanıma da,
Hayır! çekmek."
Hayat o zaman da dediğiniz gibi,
Bana hep tercihlerimle, namusumla "Güzel!”di yani.
Sonrasında...
Hiç değilse zaman zaman kendi dileğimle
Sol yanımdan yine yaralansam da hep aşka inandım!
Satmadım sizler gibi, beynime, yüreğimi!
Oysa...
Oysa daha ilk gençlik çağlarımdan beri
Barış Manço’nun
Sakız hanımsız kalan o Mahur bey’ini bekliyordum ben.
Taaa o zamanlar bile her sabaha uyanmak dilemez
Ancak her sabahına yine uyanırken,
Yüzümde bir tebessüm belirirdi ki sormayın gitsin.
Sanki bütün lunaparklar bana bedava!
Mahur bey!
Çıkacak ya illa karşıma!
Çıkmadı gitti!
Evet!
Artık haklısınız baylar, bayanlar!
“Hayat, artık bana da güzel!”
Hala sol yanımdan girebiliyorlar ya onlar
Yüreğimden içeri...
Onu, o Mahur bey sanıyorum illa ki, günahsa benim, size ne!
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder