Adsız Çiçekler, Bitki Çayları

…Adsız Çiçekler, Bitki Çayları...
Bütün bir kış üzerine saldırırlar onun,
İçini sömürürler posası kalıncaya kadar.
O korusun hastalıklardan,
Virüslerle o savaşsın,
Mikropları o kovsun bedenlerinden.
Her şeyi o yapsın zaten!
Eh be ekinezya!
Kırk yıl yemesem, içmesem
Her kış yatalak grip olsam da
Aramaz onun yokluğunu bedenim.
Nisan gelmeye görsün hele!
Ben kaçsam da ondan
Ruhum arar bulur kokusunu
Artık her neredeyse
Burnum özler ruhun rayihasını,
Eh be ıhlamur!
Gözüm özler,
Gelin duvağı beyaz yapraklarını.
Dilim özler özünün muhtevasını.
Kulağım özler salına salına
Rüzgara dokunan yapraklarının temasını.
Eh be hanımeli!
Herkesin aksine sevmem meyvesini!
Onlar bu meyvenin çiçeğini bilmezken
Zaten çiçeklerin anlamlarını bile unutmuşken
Her kış onu umarsızca tüketirler.
Ben her bahar inadına
İçimden bir dilek tutup
Baharda portakal çiçeği görmeyi dilerim
Hayatımın çoğunda da
Hiç görmediğim çiçeği,
Hiç görmediğim birine hediye ederim.
İçimden sonsuz çığlıklarla da ona
“Bende Seni Seviyorum!” derim.
Kader bu ya
Sever belki bir gün
Adsız bütün çiçekler!
Cemre.Y.