Bir Bilsen Sevmek Nasıl Da Güzel Bir Şeydi

...Bir Bilsen Sevmek Nasıl Da Güzel Bir Şeydi...
Soğuk kış gecelerinde ayaza keserken ellerim,
Hayalin upuzun uzanırdı koynuma,
Vücudun yatağım olur, buz kaplı yatağımı alev alırdı.
Özlerken seni,
Hem de burnumun direği sızlayacak kadar,
Hayalin uzatırdı kollarını yorganım olur,
Titreyen dudaklarımı öperdi.
Yok yere…
Gecenin üç otuzunda sesin gelirdi kulağıma,
Nefesini hissederdim boynumda,
Kokunu çekerdim nefesime de,
Nefesim olurdun tıkandığım akşamlarda.
Sevmediğini bildiğim halde,
İstemsiz sızı olurdu gözyaşlarım,
Dayanamazdın,
Parmak uçlarınla avucuna alıp,
Ben görmeden içerdin.
Efkara sarıp, kendimi ve kederimi unutmak için
Sarıldığım şişelere, kadehlere,
Çok ama çok kızardın.
"İçme şu zıkkımı,
Beni bile unutuyorsun içince." derdin.
Söz verirdim sana,
"Seni asla unutmayacağım" diye.
Bilirsin, öleceğimi bilsem dönmem sözümden!
Unutmadım! Ne hiçbir zaman tam gelmediğini,
Ne de gittiğinde yarım gittiğini.
Bilsen seni sevmek,
Bir bilsen sevmek nasıl da güzel bir şeydi.
Cemre.Y.