Beşinci Duvar

...Beşinci Duvar...
Etrafında yüzlerce kalabalık yaratsan
Kendine ait sanrılarla,
Aslında hiç kimseye ait olmayan
Yüzlerce kalabalığa dalsan,
Ne fayda!
Kimi, isyan etsen yaradınına
Herhangi bir kilisenin mabedinde!
Sonra yine ona dua eder bulsan kendini
En çok minareli camisinde...
Kimi, son sığınağın yine o olsa,
En hazretlerinin ibadetinde bulsan kendini.
Neresine,
Nice dualarınla sığınsan,
Kimi sevsen,
Kiminle sevişsen,
Kimden kaçsan...
Kendin dahil,
Hiç kimseyi…
Artık hiç sevmesen.
Kendine kalırsın en sonunda...
Ve sana kalan,
Kendinde,
En son kalandır aslında,
Ne’n var,
Ne’n yoksa!
Sana şimdi ne kaldı söylesene?
Evine girdin,
Evinde bir nefes varsa hasbıhal ettin,
Yatak odanın ışıklarını yaktın,
Kapısını kapattın,
Pencerelerini ve perdelerini,
Yüreğinin çeperlerini de kapattın sımsıkı!
Aman kimse artık görmesin seni.
Seni bekleyen,
Sımsıcak, kar yuvana uzandın...
Gözlerini kapattığında,
Etrafında dans eden bütün o kalabalıklar,
Ağustos sıcağı
Sahilindeymişsin gibi
Ayaklarını bile yakıyordular!
Gözlerini açtığında,
Sen dahi!
Hiç kimsen yoktu yanında!
Sadece bomboş,
Bembeyaz beş duvar!
Edecek tek duan kalmadıysa,
Hayalini kuracak tek bir rüyan,
O tavan...
Aslında herkese...
Beşinci duvar!
Donuyor ayakların,
Ellerin donuyor,
Yüzün, dudakların, burnun donuyor,
Ulan yüreğin donuyor!
Ulan ölüyorsun!
Sevecek kimsen kalmadıysa,
Artık yaşasan ne fayda!
Cemre.Y.