Güvenemiyorum

…Güvenemiyorum…
Senden sonra, artık, bıkmadan, usanmadan,
Söylenilen, her sevgi sözcüklerine inanmıyorum!
Sabra ve sükuta inanmıyorum!
Sesteki o güven dolu, ahenge de inanmıyorum!
Gözlerdeki...
O anlamlı ve derin, bakışlara, inanmıyorum!
Ellerdeki heyecan dolu tere,
Titreyişlere, inanmıyorum!
Sarılıştaki korunulma hissinin, sevincine,
Hala inanmıyorum!
Tendeki o eşsiz kokunun varlığına,
Ruhların uyumuna da inanmıyorum!
Ama artık inandığım tek, kesin bir şey var,
Herkes bir gün gider.
Hayatıma dokunmayı,
Beklediği kadar bile, dayanmaz ömrüme!
Durmaz bazen bir tek kişinin,
Ömrüme hayatımdaki varlığı.
Yıldız kayar gibi,
Birer dilek ötesini,
Geçmez, geçemez varlığına daimliği…
Yanar, söner, geçer ve gider…
Çünkü sayende artık,
Hiç kimseye, artık güvenemiyorum!
Cemre.Y.