...Şehirlere Bombalar Yağarken...
Her patlamanın ardından milyonlarca insan terörü lanetliyor,
Milyonlarca insanın canı yanıyor,
Hatta devlet baba bazen vicdana gelip milli yas ilan ediyor!
Bir gün, sadece bir gün bütün,
İnsanlar acıyı sonsuzmuş diyerek paylaşıyorlar!
Bir gün boyunca sayfalar karartılıyor, profil resimleri değiştiriliyor!
Ki eğer o bir günde de normal hayatına devam etmeye çalışan,
Bütün profillere de tü-kaka deniyor!
Sanırsın artık bundan sonra hep böyle duyarlı kalacaklar!
Ertesi gün...
Günaydınlar, karikatürler, şiirler, şakalar gırla gidiyor,
Daha dün acıdan ölüyormuş gibi yapanlar,
Normal geyik muhabbetlerine geri dönüyor!
Ben ise uzun zaman önce bıraktım,
Gerçek acılarımı sanal dünyaya ilan etmemeyi,
Sanırım en son annemi sonsuzluğa yolcu edişimin yedinci günüydü,
Ciğerimin yırtılışını yüreğimden taşırıp yazdığım.
Sonra baktım ki çoğu insan meğer başkalarının acısından besleniyormuş,
Yüzüne acını paylaşıyorum derken,
Arkandan bıktık bunun acısından deniyormuş.
Senin acılarından kendisine şükür vesilesi yapıyormuş,
Senin çektiğinin ona gram hüznü yokmuş!
Ondan sonra bir karar verdim.
İçimin içini hiç kimse tam olarak kestiremeyecek.
Dün, İstanbul'umun orta yerinde,
Beşiktaş'ta patlama oldu değil mi?
Tek satır paylaşmadım, sanal alemlerde diye, umursuzum he mi!
Dün benim kızım oradaydı.
Arkadaşlarıyla kahvaltıya gitmişti,
Birlikte vakit geçirmek için orayı tercih etmişlerdi.
Korkumdan arayamadım bile...
Onca insan parça parça kaldırımlara yayılırken kızıma,
"Sana bir şey oldu mu?
Sana bir şey olmasın." cümlesini kurarım diye.
Ama siz varın bugün gün boyu terörü lanetleyin.
Siz varın bugün salya sümük ağlayın sayfalarınızda.
Ne de olsa güncel olay güncellemesindesiniz,
Beğeni rekorları kıracağınız cümleler ve taziyeler bunlar!
Yarın sabahtan itibaren hepsini unutacaksınız nasıl olsa!
Ben mi?
Varsa birkaç umutlu cümlelerimi yazarım,
Varsa birkaç şiirimi paylaşırım.
Varsa birkaç sevgi cümlelerimi kurarım.
İçimde yaşayıp durduğum,
"Ya o anlarda kızım hala orada olmuş olsaydı." nın,
Kabuslu ihtimallerine çıldırmak hallerimi içimde tutarım.
Ölen onca insanın ailelerinin, sevdiklerinin,
Ne halde olduğunu sizler yarın unutacaksınız!
Ne halde olduğunu sizler yarın unutacaksınız!
Rabbim rahmet eylesin.
Onca yaralı insanlar iyileşmek için nice acılar çekecek,
Sizler yarın onu da unutacaksınız.
Ben sadece bir gün duyarlı olamıyorum.
Duygu benim içimde.
Şehirlere bombalar yağarken, şiir yazıyorum her gece.
Size kolay gelsin.
Saygılarımla,
Cemre.Y.
Her patlamanın ardından milyonlarca insan terörü lanetliyor,
Milyonlarca insanın canı yanıyor,
Hatta devlet baba bazen vicdana gelip milli yas ilan ediyor!
Bir gün, sadece bir gün bütün,
İnsanlar acıyı sonsuzmuş diyerek paylaşıyorlar!
Bir gün boyunca sayfalar karartılıyor, profil resimleri değiştiriliyor!
Ki eğer o bir günde de normal hayatına devam etmeye çalışan,
Bütün profillere de tü-kaka deniyor!
Sanırsın artık bundan sonra hep böyle duyarlı kalacaklar!
Ertesi gün...
Günaydınlar, karikatürler, şiirler, şakalar gırla gidiyor,
Daha dün acıdan ölüyormuş gibi yapanlar,
Normal geyik muhabbetlerine geri dönüyor!
Ben ise uzun zaman önce bıraktım,
Gerçek acılarımı sanal dünyaya ilan etmemeyi,
Sanırım en son annemi sonsuzluğa yolcu edişimin yedinci günüydü,
Ciğerimin yırtılışını yüreğimden taşırıp yazdığım.
Sonra baktım ki çoğu insan meğer başkalarının acısından besleniyormuş,
Yüzüne acını paylaşıyorum derken,
Arkandan bıktık bunun acısından deniyormuş.
Senin acılarından kendisine şükür vesilesi yapıyormuş,
Senin çektiğinin ona gram hüznü yokmuş!
Ondan sonra bir karar verdim.
İçimin içini hiç kimse tam olarak kestiremeyecek.
Dün, İstanbul'umun orta yerinde,
Beşiktaş'ta patlama oldu değil mi?
Tek satır paylaşmadım, sanal alemlerde diye, umursuzum he mi!
Dün benim kızım oradaydı.
Arkadaşlarıyla kahvaltıya gitmişti,
Birlikte vakit geçirmek için orayı tercih etmişlerdi.
Korkumdan arayamadım bile...
Onca insan parça parça kaldırımlara yayılırken kızıma,
"Sana bir şey oldu mu?
Sana bir şey olmasın." cümlesini kurarım diye.
Ama siz varın bugün gün boyu terörü lanetleyin.
Siz varın bugün salya sümük ağlayın sayfalarınızda.
Ne de olsa güncel olay güncellemesindesiniz,
Beğeni rekorları kıracağınız cümleler ve taziyeler bunlar!
Yarın sabahtan itibaren hepsini unutacaksınız nasıl olsa!
Ben mi?
Varsa birkaç umutlu cümlelerimi yazarım,
Varsa birkaç şiirimi paylaşırım.
Varsa birkaç sevgi cümlelerimi kurarım.
İçimde yaşayıp durduğum,
"Ya o anlarda kızım hala orada olmuş olsaydı." nın,
Kabuslu ihtimallerine çıldırmak hallerimi içimde tutarım.
Ölen onca insanın ailelerinin, sevdiklerinin,
Ne halde olduğunu sizler yarın unutacaksınız!
Ne halde olduğunu sizler yarın unutacaksınız!
Rabbim rahmet eylesin.
Onca yaralı insanlar iyileşmek için nice acılar çekecek,
Sizler yarın onu da unutacaksınız.
Ben sadece bir gün duyarlı olamıyorum.
Duygu benim içimde.
Şehirlere bombalar yağarken, şiir yazıyorum her gece.
Size kolay gelsin.
Saygılarımla,
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder