...Napoliten...
Nicedir… Gözlerini seriyordum yastığıma.
Daha, kahvesine dalamadan
Kaçıyordular oysa benden.
Hani o utangaç ilk aşk misali…
Nicedir,
Ellerini sarıyordum omuz başıma.
Daha, yüreğime varamadan
Titriyordular oysa omzuma dokununca!
Nicedir,
Yaz ortası zemheri ayazlarımda
Yalnızlık yamalı terini seriyordum tenime.
Daha, tenhalarıma varamadan
Buharlaşıyordular oysa
Parmak uçlarıma varınca!
Nicedir,
Elma çiçeklerini unutmaya çalışıyordum
Yokluğuna ısınıyordum daha
Kış ortası sensizlik içtiğim akşamlarda.
Oysa kış bana
Hangi zaman gelirdi hiç bilinmezdi!
Şimdi!
Şimdi, ne işin var be adam
Belimin en üşüyen omurgasında!
Napoliten kaçtığım şarkıların
Büyükçe kuşe kağıtlarına
İlk ve son tevbesisin sen!
Büyükçe konuştuklarımı
Küçücük, aynı kutunun içine sıkıştırılmış,
Kendisine has dünyalarında,
Kendilerince ayrık otu.
Birbirinden özgür ve hür
Kendilerine sakladığımsın sen.
Ben çikolata sevmem!
Benle ne işin var be adam!
Kutudan düşmüş ayrık bir
Napoliten.
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder