…Hayat Masalım…
Eyy benim yüreğimin bam teli...
Bu sana ve bana,
Yani kendime ilk, belki de son mektubum.
Kalbim ilk gençlik heyecanlarıyla,
Kozasından çıkıp daha yenice,
Yeni doğmuş bir bebek gibi kanatlanıp,
Renklerini sana sunarken,
Sana, ne çok şiir sustum ben, bir bilsen...
Ve...
Ne çok hayat anlattım uzuun bakışlarımla sana...
Gözlerinin derinine...
Kimselere bunca suskun,
Cümlelerimle anlatmadığım,
Ne çok şeyi sen sormadan anlattım.
Oysa sana da, sen sordukça anlatmak isterdim,
Herkesime anlattığım gibi,
İlmek ilmek...
Gırtlağımı sıkan ve artık beni,
Nefesimden oldukça yoran hayatımı.
Biliyorsun beni artık işte...
Doğru sorulara kat'a yalan söylemem ben.
Gün olur da,
“Yakan çok açık be güzelim,
Bir düğme olsun ilikle sen!” deme sakın bana...
Mümkünse nefes ver,
Zira o an...
Ben aslında ölüyorumdur gülümserken.
Oysa zaman dar!
Yürekler sağır,
Kör, vicdansız,
Birer kan pompasından ibaretler insanlıkta!
Hani sormuştun ya aniden gözlerime akıp,
Ansızın “Hayvanları sever misin?” diye!
Oysa hepsi fikirsizdiler!
Severdim ben onları hem de pek çok çoookkk yıllar öncemde.
Yine de kusursuzca da sana,
“Hepsini değil!” dedim ya!
Ben o an, bütün hayvanlardan içimden,
Özürler diliyordum.
Zira bana yapılanlar,
Onların kitaplarında yazmıyordu çünkü!
Sen “Şimdi kim bilir neye gülümsüyosun?” derken,
Ben bütün hayvanlardan özür dileyip,
Hayvansı kılıklılarımı affederken,
Sen aniden; “Görüyorum ki birinden birini seviyorsun da,
İlle de güvenemiyorsun.
Sevsene!
Ben-i Be, Sen!” dediğin andan öncesi,
Sev-dim ben sen-i oysa!
Oysa sadece sarılıp uyumak neydi ki!
Ölünürdü de ciğerinde atarken kalbin...
Halbuki ben...
Kime yakıştıysam...
Akrabalarım da dahil bana,
Yakışıksız bir haset bulmadılar mı sanki!
Senle nasıl güzel yaşanır bilmem amma,
Senle ölünür başka hiçbir şeyi hesaba katmadan!
Fekatt daha benim hayattan eksikli yıllarım var!
Söz verdi bir gün bana ödeyecekmiş!
Neyse!
Geç kalıp erken kaybetmektense,
Erken gelip geç kaybetmeyi tercih ettim bu sefer!
Senden, benden duyabileceğin ilk ve son,
"Söz" kelimesinin hakkını bugün,
Bu yüzden kulandım ben.
"Unutma ne olursa olsun,
Ne olmazsa olmasın,
Dostluğumuzu zedelemeyeceksin."
Çünkü söz verdin ve ben,
Sadece dost ya da arkadaş kalsak ya da,
Bir gün beraber yaşlansak bile,
Asla senden başkaca,
Hiçbir söz istemeyeceğim!
Benli cümlelerim yorgun haylice,
Dilersen sana bir masal anlatayım.
Cemre.Y.
Eyy benim yüreğimin bam teli...
Bu sana ve bana,
Yani kendime ilk, belki de son mektubum.
Kalbim ilk gençlik heyecanlarıyla,
Kozasından çıkıp daha yenice,
Yeni doğmuş bir bebek gibi kanatlanıp,
Renklerini sana sunarken,
Sana, ne çok şiir sustum ben, bir bilsen...
Ve...
Ne çok hayat anlattım uzuun bakışlarımla sana...
Gözlerinin derinine...
Kimselere bunca suskun,
Cümlelerimle anlatmadığım,
Ne çok şeyi sen sormadan anlattım.
Oysa sana da, sen sordukça anlatmak isterdim,
Herkesime anlattığım gibi,
İlmek ilmek...
Gırtlağımı sıkan ve artık beni,
Nefesimden oldukça yoran hayatımı.
Biliyorsun beni artık işte...
Doğru sorulara kat'a yalan söylemem ben.
Gün olur da,
“Yakan çok açık be güzelim,
Bir düğme olsun ilikle sen!” deme sakın bana...
Mümkünse nefes ver,
Zira o an...
Ben aslında ölüyorumdur gülümserken.
Oysa zaman dar!
Yürekler sağır,
Kör, vicdansız,
Birer kan pompasından ibaretler insanlıkta!
Hani sormuştun ya aniden gözlerime akıp,
Ansızın “Hayvanları sever misin?” diye!
Oysa hepsi fikirsizdiler!
Severdim ben onları hem de pek çok çoookkk yıllar öncemde.
Yine de kusursuzca da sana,
“Hepsini değil!” dedim ya!
Ben o an, bütün hayvanlardan içimden,
Özürler diliyordum.
Zira bana yapılanlar,
Onların kitaplarında yazmıyordu çünkü!
Sen “Şimdi kim bilir neye gülümsüyosun?” derken,
Ben bütün hayvanlardan özür dileyip,
Hayvansı kılıklılarımı affederken,
Sen aniden; “Görüyorum ki birinden birini seviyorsun da,
İlle de güvenemiyorsun.
Sevsene!
Ben-i Be, Sen!” dediğin andan öncesi,
Sev-dim ben sen-i oysa!
Oysa sadece sarılıp uyumak neydi ki!
Ölünürdü de ciğerinde atarken kalbin...
Halbuki ben...
Kime yakıştıysam...
Akrabalarım da dahil bana,
Yakışıksız bir haset bulmadılar mı sanki!
Senle nasıl güzel yaşanır bilmem amma,
Senle ölünür başka hiçbir şeyi hesaba katmadan!
Fekatt daha benim hayattan eksikli yıllarım var!
Söz verdi bir gün bana ödeyecekmiş!
Neyse!
Geç kalıp erken kaybetmektense,
Erken gelip geç kaybetmeyi tercih ettim bu sefer!
Senden, benden duyabileceğin ilk ve son,
"Söz" kelimesinin hakkını bugün,
Bu yüzden kulandım ben.
"Unutma ne olursa olsun,
Ne olmazsa olmasın,
Dostluğumuzu zedelemeyeceksin."
Çünkü söz verdin ve ben,
Sadece dost ya da arkadaş kalsak ya da,
Bir gün beraber yaşlansak bile,
Asla senden başkaca,
Hiçbir söz istemeyeceğim!
Benli cümlelerim yorgun haylice,
Dilersen sana bir masal anlatayım.
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder