Kraliçem

...Kraliçem...
Sen benim yaşama sebebimsin,
Kraliçem.
Başkaca her şey...
Yaşamımın devamı...
Sakın benden sevgi dilenme ha!
Hiçbir zaman...
Bazen!
Küçük okşayışlarımla belli edemiyorsam da bunu,
Yine de bil...
Sen benim ciğerimin,
Hem de hiç çaba sarf etmeden oluşan ilk çiziğisin,
Diğeri, bunu öğrendiğinde yanaklarından
İçime akan birer damla yaş ile kazandı bunu...
İlle de senin sevgin,
Hiçbir acımdan, hiç bir sevdamdan,
Hiçbir mutluluktan büyük olamaz...
Yani sen....
Hepsinden daha derin bir uçurum sevdasın bana...
Bir saklı cennetim vardı evet...
Ama senin hazzın hep başka, hepsinden başka...
Herkes gider de bir gün,
Sen kalırsın bana...
Ailemin hepsi gibi...
Olmayan annem, olmayan babam,
Olmayan kız kardeşim gibisin...
Sen artık...
Gözyaşımı silme bebeğim,
Bu iki kat acı verir bana....
Yarimin gözünden akan yaşı öperken
Acıdığından daha çok acır canım...
Çünkü sen....
Canımdan tek parçasın, canımın yongasısın...
Canımdan birer parça kalamayanlara inat.
Öncende ve sonranda olduğu gibi...
Ama sen hep varsın....
Ben gitsem bile bir gün sen hep olacaksın...
Cemre.Y.