...Turuncu...
Oysa yer gök turuncuydu ben sana ilk aydığımda
Zamanın seher vakti ile
Tan yeri yenice dans ediyorlardı daha
Gün batımına saniyeler,
Ecele daha saatler,
Hayata ise asırlar vardı daha!
Ve ben bir kaseti başa sarıp sarıp
Dinliyordum sabahlara kadar.
Geceyi ve günü çoktan aşırmıştım güya hayatımda.
Oysa turuncu deyince aklıma sadece,
İlk gençlik çağımdaki,
Turuncu beyaz puantiyeli
Geniş yakası dik, asi bir genç kız gelirdi aklıma.
Ve bir de,
İlk nihayetli odamın, ilk yatak örtüsü...
Ne kadar da cennetimdiler.
Bölüşülemiyordu hasımlarımca.
Ben, daha yeni büyüyordum oysa,
Çocuksu sevinçler uçuşurken ruhumda!
Elimden almaya çalıştıklarında
Akreplerim bütün renklerimi,
Rengimden vazgeçmiştim.
Hiç sevmemiş
Hiç de sevilmemiştim.
Oysa, yer gök, turuncuydu ben sana ilk aydığımda.
Ecele daha saatler,
Hayata ise asırlar vardı daha!
Sonra gün durdu.
Sonra gece durdu.
Sonra kaçırır oldum şafakları.
Sonra kaçırır oldum guruba doğru gayb olmaları.
Öyle ya gün, güneşle doğar ve öylece batardı.
Varlığıma, gereksinmeksizin olurdu
Hem de bütün bu olanlar!
Sonra gözlerini gördüm yeniden
Gün turuncuydu saatsiz!
Gün turuncuydu saniyesiz!
Ve neyse ki ansız, zamansız...
Turuncu sırlarımı hatırladım yeniden.
Affettim hepsini teker teker...
Gözlerimin dibine bakarak
"Sahi sen nasılsın?" diyen ikinci rengimsin sen.
"Seviyorum seni,
Yaşıyorum çok şükür der gibi." demiş ya şair
Öyle işte...
Ben senin hayatına dokunmamış olsam
Sen benim rengimi hatırlatmasan
Hiç yoktan
Bi renk olmadık yere yanlış anlaşılacaktı
................................................................
Öylesin işte...
Öylecesin.
Ve teşekkür ederim sana
Beni, bana…
Çoktan küs olduğum rengimle
Yeniden barıştırdığın için.
Bakışın için...
Cemre.Y.
Zamanın seher vakti ile
Tan yeri yenice dans ediyorlardı daha
Gün batımına saniyeler,
Ecele daha saatler,
Hayata ise asırlar vardı daha!
Ve ben bir kaseti başa sarıp sarıp
Dinliyordum sabahlara kadar.
Geceyi ve günü çoktan aşırmıştım güya hayatımda.
Oysa turuncu deyince aklıma sadece,
İlk gençlik çağımdaki,
Turuncu beyaz puantiyeli
Geniş yakası dik, asi bir genç kız gelirdi aklıma.
Ve bir de,
İlk nihayetli odamın, ilk yatak örtüsü...
Ne kadar da cennetimdiler.
Bölüşülemiyordu hasımlarımca.
Ben, daha yeni büyüyordum oysa,
Çocuksu sevinçler uçuşurken ruhumda!
Elimden almaya çalıştıklarında
Akreplerim bütün renklerimi,
Rengimden vazgeçmiştim.
Hiç sevmemiş
Hiç de sevilmemiştim.
Oysa, yer gök, turuncuydu ben sana ilk aydığımda.
Ecele daha saatler,
Hayata ise asırlar vardı daha!
Sonra gün durdu.
Sonra gece durdu.
Sonra kaçırır oldum şafakları.
Sonra kaçırır oldum guruba doğru gayb olmaları.
Öyle ya gün, güneşle doğar ve öylece batardı.
Varlığıma, gereksinmeksizin olurdu
Hem de bütün bu olanlar!
Sonra gözlerini gördüm yeniden
Gün turuncuydu saatsiz!
Gün turuncuydu saniyesiz!
Ve neyse ki ansız, zamansız...
Turuncu sırlarımı hatırladım yeniden.
Affettim hepsini teker teker...
Gözlerimin dibine bakarak
"Sahi sen nasılsın?" diyen ikinci rengimsin sen.
"Seviyorum seni,
Yaşıyorum çok şükür der gibi." demiş ya şair
Öyle işte...
Ben senin hayatına dokunmamış olsam
Sen benim rengimi hatırlatmasan
Hiç yoktan
Bi renk olmadık yere yanlış anlaşılacaktı
................................................................
Öylesin işte...
Öylecesin.
Ve teşekkür ederim sana
Beni, bana…
Çoktan küs olduğum rengimle
Yeniden barıştırdığın için.
Bakışın için...
Cemre.Y.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder