İzimin En Belli Olmadığı Mevsimdeyim

...İzimin En Belli Olmadığı Mevsimdeyim...
Ben dizlerinin dibindeyken...
Yani bir ona meftun,
Ondan başka herkese ve her şeye kör iken!
Bir bahar yağmuru ile başlayan,
En affedilmeyecek, en sağanak bir ihanetine,
Hiç mi hiçine bir gereksiz ve zamansız
Aldatışlara müebbet tutulmuşken...
Kışının zemheri ayazı soğuğunda,
Hem ısınmaya çalışıp hem hazanını, hem hüznünü,
Hem kar fırtınasını yaşar iken,
Ayrılığının bile yazının kor ateşiyle yanarken,
Hem acıdan
Hem hastalıktan kendimden gittikçe azalırken,
Şimdi sonbahar geldi yeniden!
Senle ama sana hasret zamanlarımda,
Artık senden vazgeçerken
Geçtiğim yerlerden geçip giderken!
Gözlerimden yaşlar akmış olsa ne fayda
Yüreğimden kan damlasa ne fayda!
Her mevsim belli eder de bütün izleri de,
Bir sonbahar kapatır bütün renkleri,
Bir sonbahar kapatır bütün yaşları
Bir sonbahar kapatır bütün yürekten sızan
O kan damlalarını.
Çünkü önce yapraklar dökülür haşin bir rüzgarla,
Sonra şiddetli yağmurlar yağar,
Kimse bilemez hangisi gözyaşları,
Hangisi yürekten akan sızı!
Belli gözlerimin içine bakıp
Çarpışacak takatin yok da!
Gittiğim yollara gitme,
Dokunduğum eşyalara dokunma ardımdan
Yani beni, geçip gittiğim
Senden azaldığım,
Senden vazgeçtiğim yerlerde arama!
İzimin en belli olmayacağı mevsimdeyim.
Baharlardan birinde…
Cemre.Y.