Sert Vurmasaydım Kapıyı Yüzüne

...Sert Vurmasaydım Kapıyı Yüzüne...
Şimdi senin bari,
Sırt çantandan, zorlukla olsa da arayıp bulmak zorunda kalmadığın,
Nasıl olsa kapını açanın var ya yıpranmayacak diye,
Tüylü bir beyaz kedicikli ya da üzgün köpekli,
Anahtarlıkların vardır kim bilir?
Bütün çocukluğun boyunca,
Umutsuzca baktığın kapalı kapıların yerine,
Kapını açanların olduğu mutlu anların var şimdi belki!
Şimdi senin bari,
Sabah akşam onu gezdirmeni bekleyen,
Minik bir köpeğin vardır belki ya da ayaklarına dolanan bir kedi,
“Bende o kedinin köpeğin canlısını
Nereme sokacağım!” derdinden kurtardım kendimi!
Nedense ilk istediğinden beridir,
Ona bir yer hayalindeydim ve bu doğum gününde
Anneannenin kilerinde kalmak şartı ile
Sana nihayet balıkların ve kuşlarının dışında
İlk canlı hediyem olacaktı ya!
Sana başkaca yapamadıklarım
Başka yerine getiremediklerim yerine!
Ondan da kurtardın beni!
O eve girdiğinde seni güler yüzü ile karşılayanların!
Ter içindeki okul kıyafetini değiştirirken,
"Bir duş alsam iyi olur!" diye diye
Sere serpe soyunabildiğin sıcacık,
Her odası sıcak olan
O, sarı odaların senin olsun a çocuk!
Namusum dışında her şeyimi yırttım da
Yetemedim sana be yosun gözlüm.
Yapamadım, yapmak istediklerimin hiçbirini bi tamam!
Yaptırtmadılar el birliği ile!
Şimdi onların ol çocuk!
Benim için değişen bir şey yok!
Hala yeni ısındı kemiklerim,
Hala ısınmasa da olurdu zaten,
Biraz sonra yatacaktım!
Ben sana hep “Az" dım be çocuk!
Çokluklara yolladım seni!
Sakın unutma ha, kapım da yüreğimde her daim açık sana!
Ama artı kanla ben sert vurmasaydım kapıyı yüzüne...
Sen de biliyorsun sana benden başka hiç kimse,
Kapı falan açıp, buyur etmezdi, mecburdum!
Cemre.Y.