Kangren Sevdalar

...Kangren Sevdalar... Kadının sevdası kalp kırmızısıydı Bütün uzuvları sapasağlamdı daha Adam ilk ve son yalanını Kadının yüreğinin ortasına savurup "Sen sevmelere, sevilmelere layıksın."deyip Öylece çekip gitmezden önce Yaşıyordu henüz kadının her yeri. Şimdi, artık son kez! Öncesinden daha yapayalnızdı kalabalıkları Çok daha kalabalıklı, Yalnızlıklar biriktiriyordu kadın cebinde Oysa tülleri uçuşurken de Kalbinin kepenklerini son kez indirirken de, Kangren sevdalar tasarlamamıştı ömrüne. Bugün sıra ellerinde yine! Bir daha o'na yazamasın diye... Kesecekti ellerinin uçlarını yine… Kesti yine parmak uçlarını! En sinirsel, en yüreksel yerinden, Bileklerinden öldürdü kendini! Ama bu sefer klavyesinin önündeki Saç tellerini üfürmedi… Artık o kadar da vazgeçmişti. Zaten bütün kahroluşlar "Nabız sıfır! Nabız…ama nasıl… Ama hala yaşıyor!"lu Hayretli hayatlara yine yaşıyordu. Sonra… Yine sabah oldu… Gülümsedi kadın kendisine yine,,, Sevindi hatta! Fazlalıklarından indikçe Yüzünde çoğalan gamzelerine! Cemre.Y.