19 Ağustos 2017 Cumartesi

Etten Duvarlar!

...Etten Duvarlar!...
"Evet!"
Sadece...
Avuç içi kadardı,
Göğsümün kafesindeki yüreğim.
Sadece de...
Avucumun içi kadardı,
Kafatasımın içindeki beynim!
Siz!
İkisini de
Yüreğimden vurduğunuzdan beridir.
Bedenimden büyük,
Etten duvarlar örüyorum üzerlerine...
Gün be gün,
Uzaklaşıyor aramız aşk'la.
Yani hayatla...
Baksam geriye,
Artık hüzün değil,
Bol kırık tebessümlü,
Çığlıklar dolusu suskun...
Artık hıçkırıksız!
"Eyvallah" larla dolu
Duvarlarımın kapı önündeki yoksul heybem.
Cemre.Y.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Aşk Mı, O Ne Ki?

...Aşk Mı, O Ne Ki?... "Aşk mı? O ne ki!" derdi rahmetli anacım. Sonra da eklerdi; "Yenilir mi, içilir mi? Yoksam mevsimler g...