Emanetime Hıyanet Etme

...Emanetime Hıyanet Etme...

Amman ha!
Buruk ve kederli olmasın, senin de sol yüzün.
Sakın ha!
Sağa çeken, gül kıvrımlı dudağın gibi,
Sağa çeken küçümser olsun vazgeçişlerin!
Benden, akıp gidişin gibi olsun her şey!
Hani, o hep sağa çeken yosun gözün gibi,
Sağa çeken hasret yuvası gamzen gibi,
Hani?
Sağ dudağının üzerindeki ben'in gibi olsun her şey!
Ki en çok da, oralarda hapsolmak ister gibi,
Oralarından öperdim ben seni,
Gözünün sağ yanından
Sağa yatık gamzenden
Dudağın üzerindeki,
Ben’inden öper, uyuturdum seni!
Alaycı ve cesur olsun hayata bakışların.
Sakın ha!
Kimseciklere verme o öpüşlerimi!
Sol gözünden,
Belli olacağı ne zaman belli olmayan,
O, sol gamzenden,
Ve sol dudağının üzerindeki
Gizlice beliren ve yok olan ben’imden,
Kimsen öpmesin, hele sinenden,
Sakın ha!
Ki en çok dan daha da çok!
O son buğulu bakışın gibi bakma sakın
Sakın bana baktığın gibi bakma sonlara,
Başkaca hiç kimseye!
Olur a!
"Kal!" derler…
Ki inan sen kadar sahtedirler!
Sen, sen ol,
Son bakışa kaldıysa bir şeyler kanma!
Oysa o bakışla son bir sarılsan!
Sonumdun ya a çocuk!
Vazgeçtiklerin kadar rahattasın şimdi,
Emanetim sola çekişlerimse,
Emanetime hıyanet etme!
Amman ha!
“Ahhh!” ım olma!
Yoksa…bilirsin.
Cemre.Y.