Burnumun Direğinin Sızısısın Sevdiğim

...Burnumun Direğinin Sızısısın Sevdiğim...
Burnumun direğinin sızısın sevdiğim...
Boğazımın tam, yutkunmalıyım boğumunda, bir yumrusun.
Göz pınarımda biriken, ama sen varsın diye akmayan
Akmaması gereken damlalarımsın...
Hani dakikalarca kırpmazsın gözlerini
Bir yanlışlıkla kırpıversem,
İstiridyenin içinde saklanmış, en irilerinden inci taneleri gibi
Dökülüveriyor ya, artık hiçbir şeye ve hiç kimseye aldırmadan.
Tuzunun sıcaklığı ve sertliğiyle yanağımı yakan gözyaşımsın.
Bir dağın ormanının en kuytu,
En yükseğinde aldığım bir nefessin sevdiğim...
Hani puslu duman bulutlarının ortasında
Kollarını açarsın ya gökyüzüne....
Daha derini bırak!
Hani o en yarımından bir nefes aldığında,
Ciğerlerini yakan, kavuran..
Seni adi bir nefeslik sigara gibi öksürüklere, nöbetlerine boğan.
Ama aslında ciğerlerimi yenileyen orman kuytusu nefesimsin.
Sen duyduğum en güzel ninnisin sevdiğim...
Hani sol göğsüne yasladığımda başımı,
Hani korunmasız, kimsesiz
Yazık bir kedi yavrusu gibi sarıldığımda sana sımsıkı
Sağ kulağımdan girip beynimi ve kalbimi fetheden
O kalbinin tik tak sesi...
Senin koynunda uyuduğum gibi derin uyumadım hiç.
Sen duyduğum, en güzel ninnisin.
Sen benden yitip gidenler için aslında suçlamadığımsın.
Dualarım kadar beddularım, beddularım kadar dualarımsın.
Sen hem cennetim, hem cehennemimsin sevdiceğim.
Sanmıyorum ki eyyyy sevgili
Hiç kimse...
Hiç kimse böyle sevmiş olamaz seni....
Yüreğimin sızılarıyla içi acıyan,
Yüzüm gülüyorsa yüzünde bahar güneşleri açan sevdam
Hiç kimseyi...
Hiç kimseyi böyle sevmiş olamam.
Ama bu sefer “Olmaz!”
Cemre.Y.