| ...Büyümek, Ne Zor İşmiş Meğer Anne!... |
| Büyümek.. |
| Ne de çok zor yolmuş meğer annne! |
| Öyle anlamsız yere kemiklerimin |
| Eklem yerlerinin ağrımasına |
| Benzemiyormuş bu iş! |
| Ergenliğimin artık sözümü dinlemeyen |
| Geç gelen |
| Zamansız dirilmeleri bile yetmiyormuş |
| Zaman, el amaannn! |
| Ben büyümeye başladıkça, |
| Beni, sen bile hala anlamaya meyletmedikçe, |
| İsyanlar biriktiriyordum ömrüme, |
| Üstelik senin bütün ömründen de bile |
| Hayli daha fazlaca. |
| Yaşlıca teyzelerle biz, |
| Yaşım onlara haylice küçümen yaşımda |
| O ramazan gününlerinde bile, |
| Fırında pide kuyruğunu beklerken hepimiz, |
| "Oruçlusun |
| Belli ki yavrucak!" diyerek ve bana acıyarak |
| Sıralarını verseler |
| Senin beni hiç! |
| Sırayı geçtim |
| Kaaline bile almadığın o sıranın |
| En başına geçirirlerken o teyzeler beni! |
| O kaşları kalem boyalı kadınlardan biri |
| Anam olsaydı dedim yalan değil! |
| Hele ki ne zaman soracak olsalar makamımı, |
| Nihavent makamı |
| Veee… |
| Sen Kimseyi Sevemezsin...derdim ya hep! |
| Mütemadiyen hepsi |
| """Yaşını yaşa be çocuk! |
| Bu makamlara daha çookkk erken!"" derlerdi." |
| Bu makamlara daha çookkk erken!" derlerdi. |
| Sıra bana gelir gelmez |
| Taş Fırından üç pide kapar koşardım sana |
| Koşarken pidelerden birinin ucunu |
| Fareler yemiş olabilir di! |
| Sana olanları anlatmaya kalksam |
| Yine döverdin beni |
| Pidenin ucu eksik diye de döverdin zaten! |
| Oysa; "Ben seni unutmak içim sevmedim."di. |
| Beni en son o pide yüzünden döven sendin! |
| Onlar bunu asla anlayamazlardı, |
| Ve senin asla haberin olmazdı. |
| Bana göre, kocaman süslü başlarını |
| Suskunca sallarlardı aşağı yukarı ve sonra; |
| """Büyüyeceksin daha çocuk, |
| Bu yaşta aşka erken ya," |
| "Belli ki bir aşk eksik başlamışsın ömrüne ama " |
| "Derdest olup tamamlarlar merak etme" |
| Bulursun eninde sonunda babanı." derlerdi hep |
| Bunu da sana hiç anlatmadım ama hep o, |
| Gelecek olanı hayal ettim yalan yok. |
| Bütün merkezi sinir sistemime bile |
| Yetmiyormuş meğer büyümek, |
| Vücuduma yeterince ve yeri gelince. |
| Hele ki bunca zamansızlığın |
| Daha ötesindeyken şimdi ben, |
| Fazlaymışım meğer bunca sevmelere, |
| Kalbimin, kanatlarının, uçtuğu yöne, |
| Kim bilir, kaç kereler |
| Bu nihavent makamı şarkıyı |
| Dinleyerek dillendirdim de |
| Dinleyerek dillendirdim de |
| Gözümden akan teker damlalık yaşlar ile |
| Kimlere ağladım ben? |
| Benden sağılanlara.... |
| Hiç kimse duymadı sesimi, dedim ya büyümek |
| Böylesine zormuş işte anne! |
| Büyüdüm... |
| Çocukluğumdan bu yana kaç yüzyıl geçti |
| Ben artık oruç filan tutmuyorum ama... |
| Benim seni unutmak için sevmediğimi de |
| Artık hiç kimse bilmiyor en azından. Cemre.Y. |
