Eylül

...Eylül...

Kim demiş...
"Eylül vedaların, ayrılıkların ayıdır." diye
Eylül,
Kabuğuna saklanıp koca bir çınarın
Renkli bir pencerenin ekranından
Sarı sonbaharda düşen yapraklara karışıp
Rüzgarına savrularak uçmaya çalışıp
Etrafının olmazlarına yenilip
Amansız, zamansız yollanan sevgiliyi izleme ayıdır.
Eylül,
Yorgun yüreği dayanamayıp yeni yorgunluklara
İçine saklanıp kalbinin odalarının
Renkli bir pencerenin ekranından
Lacivert akşamlarda yeşili huzur diye örtünüp
Hayatının kumaşının deliklerinden
Kalan sevgiliyi izleme ayıdır.
Eylül,
Yürekte başlayan bir kıvılcımın
Ateşten bir ömre dönüşüp
Bütün hayatını sarmasından korkup
O kor ateşi beyninle, kalbin arasında
Yalnızlıkların kardan adamlarına gömerek
Söndürmeye çalışmak ayıdır.
Eylül,
Bir sarılımlık yakınlık
Gözlerini kapatmak kadar uzaklıktır.
Hepsi hepsi bir sıkımlık candır
Kim demiş
"Eylül vedaların, ayrılıkların ayıdır." diye
Eylül, ruhumun aynasıdır...
"Vedalaşamamak,
Ayrılamamak!" ayıdır.
Cemre.Y.