Kaybetti

…Kaybetti... Bir gün, onun, cancağızım dediğimin akrabadan düşmanı, Benim için, "Ondan alacağın hiçbir şey kalmayınca, O zavallı engin denizler sandığının Sana bile artık verecek hiçbir şeyi, Hiçbir mecali kalmayınca, Göreceğim o dostluğunuzu ben!" demişti. Balık burcu cancağızım sadece susmuş meğerse! Burnunun dibini bile unutanıma, Dostunu, düşmanını ayıramayanıma, En akrebinden bir akrabası! Susup, pısıp kalmıştı o hep oturduğu o koltuk kenarında da, Yetiştirivermiştim cevabımızı hemen! "Ben ne olursa olsun unutmam asla" demiştim de o… "Çünkü sen sadece, salak bir küçücük aslancıksın, O, ona yeni bir tek umman sunulduğunda, Varlığınının ilk anını bile unutup, Senden hiç habersizmiş gibi gider de Güya gözü açık geçinen sen bile bilemezsin" dediydi. Haklıymış! Artık ona sunaklarım bittiğinde çoktan gitmiş! Gayri dönmeye de çabalamasın madem. O, son şansını da çoktan o kaybetti beni, bana dair'i değilim. Cemre.Y.