Tırnaklarını Yiyen Bir Çocuğu Sevdim

...Tırnaklarını Yiyen Bir Çocuğu Sevdim...
Tırnaklarını yiyen bir çocuğu sevdim ben!
Hem de en küçüklüğümden.
Ne zaman korksam, ürksem, paniklesem,
Darılsam, kırılsam, kat-lan-sam!
Sevsem, bulsam, kaçırsam ellerimden
Ben ne zaman kaybedeceksem
Tırnaklarımı söker atardım yerli yerlerinden.
Bir kere güvendim ömrümde en hakikisinden
Uzadı tırnaklarım
Ne zaman ki uzadı tırnaklarım
Etleri sökülmez oldu yerinden
Gitti başka bir yar sevdi üstüme!
Beni ikiye bir terk ederek gitti hem de.
Baktım uzun uzadıya tırnaklarıma
Tam sökecektim hepsini köklerinden
Aklım aydı
Ya yavrumun sırtı yine kaşınırsa!
Vazgeçtim canımı ciğerimden sökmekten.
Şimdi büyüdü yosun gözlüm
Kolları yetişiyor her yerine...
Gözümün önünde pembe ojeli tırnaklarım
Yüreğimin ucunda
Dün gece üzdüğüm çocukluğum
Tırnaklarını yiyen bir çocuğu sevdim ben
Hem de en küçüklüğümden.
Ne zaman korksam, ürksem, paniklesem,
Darılsam, kırılsam, kat-lan-sam!
Sevsem, bulsam, kaçırsam ellerimden
Ben ne zaman kaybedeceksem
Tırnaklarımı söker atardım yerli yerlerinden.
Sökmüştü o da dün gece neredeyse!
Şimdi ya yeniden çocuk olacaktım
Ya da imza günlerinde,
Bakımlı elleri olmasını sağlayacaktım.
Ya mutlu olacaktım ona her gün gülümseyerek
Ya da umutlu...
İkiye bir şansım vardı yine...
Ya sırtımız yine kaşınırsa!
“Beni şu anda nasıl buldun ki!” demiyor mu?
Bulamazdım elbet yüzünde
Çocukluğumdan kalma o tebessüm olmasa!
Cemre.Y.