Devrilme Ha Çocuk!

...Devrilme Ha Çocuk!... En son, Kitaplar ayrılırlar birbirlerinden çocuk! Onlarda ayrıldılar mı birlikteliklerinden Her şeye ait ne varsa bitmiştir. Artık, omuz veren desteği gitmiştir yanlarından, Devrilirler oldukları yere... Sen sen ol, Kitapların gittikçe yanından, Yeni kitaplar, yeni hayatlar, Yeni hikayeler edin kendine... Sol yanın boş kalmasın emi sakın! İnsan dediğinin, Boş kalırsa sol yanı, İşte o zaman, Ne yana zayıf kaldıysa o yana devrilir. Sen sakın... Bana küssen bile Kitaplarına asla küsme! Ben küstüm bu aralar Bak hasta oldum haberin yok. Sen daha fazla üzülme diye haberin bile yok! Çünkü senin beni, tutacak yerin yoktu. Sessizce devrildim… Seninse, tutacak güvenin benim Sen sakın devrilme çocuk! Ola ki artık olmayabilirim. Cemre.Y.