Eylül Özlemi

...Eylül Özlemi...
Şimdi, kim benden bir şey isterken
Masum bir kedi bakışıyla baksa!
Gözlerinin yosun yeşilini görürüm.
Şimdilerde öpmelere doyamadığım
Gamzeleri dört bir yana kaymış!
Artık kim bulsa,
"Ben büyüttüm" diyerek öpüyor gamzelerini.
Şimdi, kim bana…
“Konuyu değiştirmek gibi olmasın ama!” diyerek
Ansızın dönse!
Savrulan saçlarının uçuşunu görüyorum tel tel,
Şimdi koklamalara doyamadığım,
Aralarındaki Güneş sarısı ışıltıları solmuş!
Neden artık hep hüzün kokuyor saçların senin.
Şimdi, kim bana…
Tam da önemli bir şeyler anlatırken,
Sokağın sonundan herhangi biri “Eylül” diye seslense!
Kırmızılar içinde küçücük bir kız çocuğu görüyorum,
Koşuyor annesine kollarını kocaman açarak ama!
Başka bir Eylül, başka bir anneye düşüyor.
Benim sevmelere,
Sevilmelere doyamadığım anneliğim,
Ondan sonra çoktan ölmüş!
Bana hep Eylül özlemi kalmış ya olsun!
Sol göğsümün baş köşesi hep senin,
Sol omuzum sana her daim amade!
Ciğerimin en derin çiziğisin sen.
Unutturmalarına izin verme!
Cemre.Y.