Cancağızım

...Cancağızım...
Sen geldin,
Duvarlarının yüzü güldü evimin,
Koltuklarımın düzeni şaştı, halım kaydı,
Zigon sehpalarım,
Şen çocuklar gibi salonumda oynaştılar.
Sen geldin,
Çarşafının yüzü güldü yatağımın,
Ocağımın ateşi yandı, tencerem kaynadı,
Bulaşığım oldu birkaç tabak, çöpüm oldu.
Sen geldin,
Pasını sildin yüreğimin,
Yasını sildin ciğerimin,
Gülüşlerim nerede sussa,
Nerede gözyaşlarını akıtsa bilemediler.
Sen geldin,
Evim nefes aldı yeniden,
Ben… Yeniden nefes aldım hayata!
Yüreğimi hissettim yeniden.
İşte sırf bu yüzden
“Her şeyim!”sin sen.
Cemre.Y.