Sen Vardın

...Sen Vardın...
Zemheri ayazında...
Karadan kara, soğuktan soğuk,
Buz tanesiydim denizin dibinde,
Dışım şeffaf bembeyaz ışıklar saçan,
İçim kan kırmızı,
Hep kanayan, sızıyan...
Ne eridim uzatılan ellerde,
Ne dondum gidenlere...
En derin, en soğuk, en yalnız,
En bitik neresiyse
Orasıydı benim yerim ve sadece bana.
Ben, benden uzaklaştıkça
Hiçliğe doğru yol aldıkça,
Peşimden sadece sen geldin.
Yaz ortası zemheri ayazında...
Geleceğime susmuş bir gecede.
Ben son vermişken her şeye...
Sen…oradaydın.
Günden kalmış güneş sızıntısının vurduğu yerde,
Baharı anımsatan, çimen yeşili, çimen kokulu,
Ezilip gitmekten sancılı
Bir tek papatyanın kanadında,
Bir tek çiy damlasından gördüğüm gökkuşağım...
Bir sen vardın...

İyi ki vardın.
İyi ki hala varsın.
Cemre.Y.