...Özür Dilerim Senden Çocuk...
| Zaman, zembereği olmayan geleceğe doğru akarken, |
| Ben... |
| En azından senin kaderine bari... |
| Müdahil olabilmeliydim, Bu makus talihin zincirini kırabilmek adına! |
| Lakin keyfince yazıyor yazan ve ne yazık ki... |
| Kimsenin seçme hakkı bile sorulmuyor ta kalubeladan! |
| Yoksa... |
| Hangi ruh, ruhunu verdiğinin mutsuz olmasını seçerdi ki? |
| Hangi ruh, kendi ruhunun ömrü çile kapılarında çürüsün isterdi. |
| Hangi ruh… |
| Daha hangi rahime gireceğine, |
| Hangi babanın sperminden ineceğine karar veremezken, |
| Kendini cellat hayal edebilir misal! |
| Ya da sırtında hançer yarıkları, vefasızlıklar dolu yaraları, |
| Acıdan ciğerlerinin yırtılmasını neden tercih etmiş olsun değil mi? |
| Beni... |
| Kalubelaya gönderin hocam! |
| Diyeceklerim var birkaç kelam. |
| Misal... |
| Özür dileyeceğim senden çocuk biliyorum zira! |
| Bize sorulmadan yazılacak yazılanlar, |
| El mahkum yaşayacağız hepsini ve her şeyi! |
| "Özür dilerim senden çocuk! |
| Ömrünü ben yazamadım, |
| Güzelleştirmeye de tek başıma gücüm yetemedi. |
| Ben her gün affetmeye çalışıyorum kendimi. |
| Mümkünse... |
| Sen de dene emi? |
| Kendini ve beni ve dahi her şeyi affetmeyi. |
| Zira bu alem, Korkunç bir kabustu ve geçecek hayat romanımız bitince. |
| Hayat kısa falan değil ve çoğumuz, Sevemedik bizim yazmadığımız hikayelerimizi |
| Lakin, mademki başladık, Birimizden biri editörlüğe soyunmalı mutlaka! |
| Ben tek başıma beceremedim lakin, Özür dilerim senden çocuk, sıra sende!" |
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder