Boş Salıncak

...Boş Salıncak...

Ne vakit birileri bana "Şükür Et!" dese...

Benim yüreğim,

Zamanın zembereğinin ezberini çoktan bozmuş,

Gördüğüm o son köstekli saatinin zincirini de kırmış,

Ölesiye geriye saran boş zemberek gibi,

İleriyi geçip geriye sarıyor!

Hani ne yapsam,

Ne yapmasam,

Çocukluğumun iki dut ağacı arası,

O pembe peluştan o salıncağımda,

Bir kere daha olsa sallansam şükredeceğim de...

Benim altı yaşımdan sorası...

Ne yana tutunmaya kalksam,

Hep güneş yanığı birer kumaş,

Hep kış sönüğü birer kuru dal.

Sağım, solum, önüm, arkam,

Hep boş salıncak!

O ne olacak?

Cemre.Y.