...Hiç Değilse...
Kuş uçmaz, kervan geçmez zamanındayım ömrümün,
Üstümden geçip giden göçmen kuşlar bile,
Her bir kuru dalıma, ayrı birer kulp takıp gitmekte.
Her sabah göğüme kurulan güneşe umutlar ekmekteyim lakin,
Ne yapsam, ne yapmasam olmuyor işte!
Bir türlü beğendiremiyorum güne kendimi.
Gün hışmını savurup geçip gittiğindeyse,
Gece çöküveriyor olanca yalnızlığıyla!
Hiç değilse diyorum...
Hiç değilse yalnızlığım varlığımı, olduğum gibi kabullenmiş,
Ruhumun serinliğine şiirler savuşturuyorum da,
Onu bile anlayışla kabullenmekte.
Oysa az ötemde rengarenk çiçekler bana şarkılar söylemekte,
Nedeni bilinmez lakin...
Ben içimden kuruyup geçmişken yeşillenmemi beklemekte.
Ben bile hatırlamıyorum meyve bari veriyor muydum şu hayata.
Gülüyor muydum en içten gözlerimin içinden!
Seviyordum evet de nasıl bir şeydi yüreğimin ritmi?
Neyse.
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder