Hayal

...Hayal...

Günün yorgunluğu dizlerime sızı olarak inmişken,

Ayaklarımı kırılmaya yüz tutmuş sehpama uzatıp,

Kucağımda lap topum, elimde kahveyle,

Evimin mavi duvarlarına gözlerim dalıp,

Yanımda bir yüreğin daha attığını hayal ettiğim gibi...

Kim bilir belki de sen de... 

Evrenin bir köşesinde uzatmışsın ayaklarını,

Kucağında bir kitap, elinde kahveyle...

Önündeki maviliğe dalıp,

Yanında bir kalbin daha atmasını diliyorsundur.

Ey şiirim, hayalini, hayalimle kavuşturalım mı ne dersin?

Cemre.Y.