...Tren...
Ay ilk dördündeyken yeni bir dilek tuttum yıldızlardan,
Güne uyandığımda bırakmak ya da vazgeçmekten yıprandığım ne varsa,
Son kez bakıyordum son derece konforlu sarı lokomotifli,
Hayat trenimin ardından ve şükrettim,
Elbette makinist değildim lakin hiç değilse artık,
Yanlış sapağı görünce "Makas geç!" diyecek kadar da yakındım ona!
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder