O Gündü İşte Onu Bildiğim Gün

…O Gündü İşte Onu Bildiğim Gün...
Bilmiyorum ne zamandı,
Aylardan bana yine ayaz mı
Yoksa yalancı baharlardan bir an mıydı
Bildiğim bir tek şey varsa
Şimdi ki kadar küçücüktüm o zamanda
Bütün sevgimle
Gülücükler saçarken etrafa
Hiçbir oyunu bir türlü beceremediğim için
Gerçeklerim'inse sonunu hiç getiremediğim için
Dışındaydım yine o hayatın bütün çemberlerinin
Gittikçe susuyordum içime doğru
Herkes çok konuştuğumu sanarak
Kendimden bile azalarak susuyordum.
Sonra birden
Bir tek cümlesini okudum onun
Okudukça dizelerini
Nutkum tutuldu
Boğazımda kalan bütün yumrular
Yutkunamadığım kadar hıçkırık oldular
Döküldüm kendime
Ağlayabildikçe
Daha da çözüldüm bana
Kocaman gülümsedim sonra
Zira orada bir yerde
Bütün oyunlardan uzak bir kız daha var
Sonra aniden
Resmine takılıverdi gözlerim
Bunca sustuklarımı bana yutkunduran o
Gözlerinin içi gülümseyerek hayata bakıyordu
Bana bakıyordu
Taaa gözlerimin bebeğine bakıyordu
Yani hayatın bu düzenbaz çemberinden sıyrılmış
Asiliğim'in küçücük çemberine sızıyordu
Kimsenin cesaret edemediği tekliğim'e
Yoldaş oluyordu
Fark etmezdi ki ona
Oynamazsam oynamazdım
Kaybeden olmazdı hiç değilse
O gündü işte onu bildiğim gün
Oturdu yüreğime inatçı çocuk işte
Deli kız n'olcak
Ağlasam da gitmiyor
Gülsem de gitmiyor benden
Şimdilerde
Hayata inadına bir gülüş çakıyor
Evvela selam ediyoruz herkese
Çemberimiz bize dar!
Cemre.Y.