Ölüm...
Hep aynı kokar!
Nasıl anlatayım ki sana,
Hani dedeciğinin
Ölü yüzü gülümsüyordu öylece hepimize,
Huzurluydu ama!
Formaldehit...
Etil alkol ve sönmüş et kokusu yayılmıştı etrafa.
Çoktan vazgeçilmiş bir bedene ruh kokusu!
Sen...
Sadece iki kez bildin, oysa ben!
Oysa bu sefer acele etmedim yetişmek için,
Toparlanmana yetecek kadar
Uzun tuttum gidişini,
His işte!
Ama teninin kokusu,
Neredeyse solacaktı
Formaldehit kokusuna...
Neyse ki yetiştim
Gözlerinin yosun yoksuluna...
Neyse ki affettim anında
İkimizi, ikimize en eksilen yamalarımızdan!
Neyse ki,
Anamdan cayıp,
Sana geldim!
Henüz sen bari bize donmadan,
Biz henüz bitmeden geldim.
Son bir nefes çektim derinden.
Sonra gülümsedim,
O, gittiğinde yaptığım gibi!
Cemre-ce!
Cemre.Y.
Hep aynı kokar!
Nasıl anlatayım ki sana,
Hani dedeciğinin
Ölü yüzü gülümsüyordu öylece hepimize,
Huzurluydu ama!
Formaldehit...
Etil alkol ve sönmüş et kokusu yayılmıştı etrafa.
Çoktan vazgeçilmiş bir bedene ruh kokusu!
Sen...
Sadece iki kez bildin, oysa ben!
Oysa bu sefer acele etmedim yetişmek için,
Toparlanmana yetecek kadar
Uzun tuttum gidişini,
His işte!
Ama teninin kokusu,
Neredeyse solacaktı
Formaldehit kokusuna...
Neyse ki yetiştim
Gözlerinin yosun yoksuluna...
Neyse ki affettim anında
İkimizi, ikimize en eksilen yamalarımızdan!
Neyse ki,
Anamdan cayıp,
Sana geldim!
Henüz sen bari bize donmadan,
Biz henüz bitmeden geldim.
Son bir nefes çektim derinden.
Sonra gülümsedim,
O, gittiğinde yaptığım gibi!
Cemre-ce!
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder