
...Neredeyse Kapına Dayanacaktım...
Neredeyse özleyecektim seni,
Sızım sızım sızlayacaktı burnumun direği!
Gecenin kör saati,
İçip içip kapına dayanacaktım.
“Git” derken sana,
Suçsuz ve günahsızdım ya!
Neredeyse baştan sona günaha batıp,
Geçecektim karşına,
Bakacaktım göz bebeklerinin derinine
Af dileyecektim senden.
Olmasaydı mektupların,
Senin yazdıklarının rengi hep nefretti.
Sadece sustum!
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder