| ...Korkma... |
| Sen böceklerden bal yapmak için, |
| Çiçek arayan ve seni çiçek sanıp |
| Sana dokunan arılardan, örümcek ağlarından |
| Korkma hakkını savunuyordun! |
| Sen cinlerden, uyduruk fani korkulardan, |
| Doktordan mesela, iğneciden, |
| “Öcü” diye uydurulmuş mecazlardan |
| Korkma hakkını savunuyordun! |
| Bense… |
| Hiçbirisinden korkmaman için, |
| Elimden gelmeyenleri de yaptım? |
| Hatta bazen kendi korkularıma bile alışmanı diledim. |
| Artık seni asla üzemeyecekleri kadar korkusuz olmanı! |
| Çünkü ben… |
| Sadece horlayan insanlardan korkuyordum! |
| Ne acı ki hep içlerinden kabuslu canavarlar çıkıyordu. |
| Ama en çok! |
| Korktukça, korkularımdan arınmak için, |
| Ona sarılmaktan korkuyordum! |
| Artık korkmuyorum. |
| Korktukça, korkuma sarıldım. |
| Üstelik içinden canavarlar falan çıkmadı. |
| Çıktıysa da göremeyecek kadar çok yorgundum. Cemre.Y. |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder