| ...Gümüş Bileklik.... |
| Gümüş bir bileklikti bana ilk ve son hediyesi |
| Tam da sonsuzluğundan kopup kaybolduğunda |
| Nasıl da üzülmüştüm en değerli hatıramın |
| Neresinden koptuğunu bilemeden. |
| Günler sonrasıysa, |
| Tam umudumu kestiğim anda! |
| Nasıl da mutlu olmuştum, |
| Onu mutfak halımın |
| İplerinin arasında parıldarken gördüğümde. |
| Son buluştuğumuzda, |
| O kahvelerimizi alırken, |
| Ben sonsuzlukla |
| Nazar boncuğunu buluşturmak üzereydim. |
| Yine beceremedim. |
| Çekip aldı ellerimden. |
| "Ben yaptırırım sana bunu"dedi, |
| Kot pantolonun arka cebine atıverdi. |
| Muhtemelen de orada kaldı. |
| Sonra yıkanan diğer kirlileriyle, |
| Denizin sonsuz mavisinde yitip gitti... |
| Günler ve aylar ve yıllar sonra |
| Anlamak ne acı! |
| Sonsuzlukla… |
| Nazar boncuğunun asla birleşemeyeceğini! Cemre.Y. |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder