Gönüllü Kayıp Kanatlar

...Gönüllü Kayıp Kanatlar...

Öylece kalakaldım sonramda
Kimsem olmak için çırpınan hiç kimsem yoktu.
Bir tek sen vardın.
Bir şeylere bedelli vazgeçmeden kendimden
Her şeyimi sığınabileceğim.
Tuttum sana sığındım.
Yoksa hepsi birden
Türlü çeşit kafes kapanı bekliyordular beni avlamaya,
Ben sadece evimden cayarken
Annem benden giderken
Mutlu bir sonla sürecek
Yüreğine kiracı bari kalabileyim diliyordum.
Biliyordum yoksa başkaca
Evim olamayacağını zaten.
Ancak senin yanında
Belki biraz da
Anacığının şefkat kollarında
Belki daha iyi olurdum
Kanatları kırpık kırpık bir serçe masumluğunda
Anamın ecelini beklerken ben
Ecel olmasın diye hatta sonlarıma dua
En acı çığlıklarıma sizi misafir ederken ben
Hayatımdaki en gurursuz
En aciz anımdı o
Ben ömrümce
Sakladıklarımı
Sınandıklarımı sana sunarken
Olur ya demedimdi bile, bir kez sana oysa
Fırsatım yoktu ki
Yaralarımdan
Şimdi sana göre kanatlarım gayet iyi durumda
Unutturdun bana ya annemi
Uçabilirim ya ummanlarıma
Ve teker teker
Kazanabilirim gönüllü kaybettiğim
Bütün kanatlarımı ya
Sende beni yol ortasında bırakıp,
Öylece gittin.

Cemre.Y.