Annem Öldüğünde

...Annem Öldüğünde...
Bu dünyaya ait...
Korkulacak tek şey ölümse!
Üstelik ben onu artık,
Buruk bir tebessümle gülümseyerek bekliyorsam!
Neyden korkacağım,
Neye kırılacağım ki.
Korkanlar, kendileri, kendilerini!
Ait olamadıkları yerlerden silip giderler!
Bizse yaşamak zorundaysak eğer,
Her yeni güne anlamlar yükleriz ederince.
O gün gelene kadar!
Annem öldüğünde...
Hani o benim en büyük aşkım.
En ulaşılmaz sevdam.
Hani o hayattayken
Zorla bir öpücüğünü,
Kaçamak aralarda kaptığım anam,
Beni ruhuyla da terk ettiğinde,
Ölüsünün ayak parmaklarını öptüm ben.
Doya doya, kana kana!
İçime teninin son kokusunu çeke çeke!
Zorla sahip olduğum,
Koca bir cevher gibi,
Burnumda hala sızısı,
Oysa, ölüsü bile gülümsüyordu.
Buydu bana kalan, bitemeyen aşkımdan.
Ölün lan!
Öleyim hatta, hem de hemen!
Cemre.Y.

Susarım Bazen

...Susarım Bazen...
Susarım bazen,
Noktalar dolu sonsuzluğa...
Öylece derin susarım.
Kimse duymaz!
Ne kadar derine...
Ne kadar çığlık figan…
Haykırdığımı.
Sen bile duyamazsın.
Sen sadece…
Kulakların çınladı sandın değil mi?
Cemre.Y.

Adın Dilime Yasaklı Ey Yar

...Adın Dilime Yasaklı Ey Yar…
Kaç kere vedalaştık senle?
Konuşa, anlaşa değil,
Susa, susturula değil,
Kırarak, kırılarak,
Çarpışarak değil be sevgili!
Benim gibi, içinden,
Sessizce...
Kaç kere! "O, Olmaz!" dedin benim için?
Benim sana dediğim gibi he!
Kaç kere unuttuk,
Birimizden biri, diğerimizi?
Kaç kere düşünüp taşınınca,
Yeterince yetemedik diğerimize?
Kaç kere yasaklandık birbirimize,
En değerli, değerlerimizce?
Kaç kere döndük, artık kürkü bile olmayan,
Önünden tilkilerin bile geçmediği,
O ıpıssız dükkanlarımıza!
Kaç mezar açtık?
Anılarına olsun,
Artık tek yanlı anısı olan,
O soygunları yaptığımız?
Dışımızda, sanıldığı gibi
Çokça küsüp barışmadık amma!
İçimizde, kaç seferi atlattık
Birbirimizden habersiz ha?
Kaç kere,
Gidiyorum’lu şarkılarla gidemedik biz, "Biz" den?
Kaç kere, avunayım derken,
Avuttuk bizden yana tarafsız sevdaları he?
Daha kaç kere, kaç lazım!
Birbirimizden cayamadığımızı görmemize?
Daha kaç kere,
Issızca bu şiirimi okuyacağız
Birbirimizden haberlerimiz olmadan?
“Adın artık
Dilime yasaklı artık ey yar!
Ne zaman,
Adın ağzımdan çıkacak olsa
Yiyiveriyorum terliği adının ortasına!
Sana saklı, kırmızılı yasaklar
Beni sana bir kez daha yasaklar!”
Cemre.Y.

Günaydın

...Günaydın...

Günaydın,
Dünden kalmış yarım ekmeğim.
Günaydın,
İçinden iki üç tanesi yenilmiş zeytinim.
Günaydın,
Azıcık ucundan kenarından alınmış peynirim.
Günaydın,
Tabağım, kaşığım, çatalım, yalnızlığım...
Günaydın,
Gözlerimin içine tatlı tatlı bakışım.
Günaydın,
Sağ omzumdaki öpücüğüm sana da günaydın.
Cemre.Y.

Öpsene Yine

...Öpsene Yine...
Omzumdan....
Öpsene yine beni…
Zira tam kırk yıllık ömrümde
Kendim hariç!
Omuzum, senden başka bir!
Öpücük hissetmedi...
Şimdi dudaklarım konamıyor
Öpücüğünün üstüne,
Aldatmış sanıyorlar seni...
Omzumdan öperek gel sen ya yine,
"He!"mi?
Değil biliyorum,
Sen zahmet etme yerinden!
Cemre.Y.

Bana Ne!

...Bana Ne!...
Şimdi derin uykulara gebe yüreğim
Vardiya sırası sen de be sevgili
Sen ister erkenden uyu,
İster gün ışıyana kadar ayık kal
Bana ne!
İyi geceler yine de...
Cemre.Y.

Ağır Geliyor Cümlelerim

...Ağır Geliyor Cümlelerim...
Ağır geliyor...
Cümlelerimin tek harfi bile bazen,
Sadece insanlara değil!
Bütün kağıt ve kalemlere bile!
Sadece "Sus" tebessümlü
Narin bir kelebek fısıltısı sunuyorum onlara...
Ya yüreğimin cam kırıklarında
Ben değil de siz geziniyor olsaydınız?
Cemre.Y.

Adını İfşa Etme Gizli Yarim

…Adını İfşa Etme Gizli Yarim…
Adını ifşa etme gizli yarim,
Ola ki seni, ben gibi sevemezlerse...
Sana da, bana da kıyarlar!
Etme sakın haa!
Elbette konmaz o kefeye ne bir turna,
Ne de bir martı çığlığı…
Ancak...kanadım bir kere!
Tut da koparttığın gibi kapat o zaman!
Cemre.Y.

Bir Tek Pencere Var

...Bir Tek Pencere Var...
Dağların, tepelerin bile ardında,
Hala ağaçlar yakın ama evler yakın!
Üstelik ulaşım bile var!
Oysa Cafe'nin yanındaki ev silik…
Bir tek pencere var…
Oradan da görüyor seni ve bu sana yetiyor.
Gerisi hiç mühim değil!
Halbuki sen,
Güneşin gülen gözleriyle,
Uzakları netleştirmek dileğindeydin he Cemre!
Silik artık, hayalinde mutlu aile tablosu olan o ev!
Sevin ey hücrelerim, akışını zorlamaya gerek yok!
Geleceğe dair…
Umutlu, umutsuz bakışlara gerek yok, hepsi öldü!
Halbuki ne de net, ne de yakınmış gibi gülümsüyordu oysa.
Cemre.Y.

Aşka Aşıkmışım

…Aşka Aşıkmışım…

Aslında bir insana ya da kişi ye değil de,

Aşk'a ve mümkünse en acısına

Aşık olacak kadar mazoşist  bir ruhum varmış!

Aşkım kadar acım, acım kadar,

Aşkımı yaşatabilecek kadar uzun sürsün diye

Öyle… ben sadece kendime sancılı bir aşıkmışım.

Kızım söyledi... Biliyorum doğru! Cemre.Y.

Aşıksın İşte

...Aşıksın İşte...
Onu gördüğün an, kalbin;
Göğüs kafesinin ardından fırlayıp
Geri yerine dönüyorsa,
Beyin damarların;
Bir kedinin oynayıp karman çorman ettiği
Yün çilesine dönüyor,
Sen zorla o düğümleri tek tek çözüp
Eski halinden hallice olduruyorsan
Üstelik bu olay...
Beş-on yılda bir oluyorsa,
Zorlama be canım.
Bir kervan dolusu deve yükü kadar
Aşıksın işte
Yapacak bir şey yok
Ya da iyisi mi, iç çekip çekip şarkını söyle.
Cemre.Y.

Ağır Yaralı

…Ağır Yaralı...

Tanrıdan yana, bütün sınavları

Dualarım duyulmaksızın,

Hala sağ atlatıyordum oysa!

Salim tarafı ağır yaralı bile olsa. Cemre.Y.

Merak Etme Beni

...Merak Etme Beni...

Merak etme a canım canı,
Gece sadece bir kere güne şavkıyor,
Gerisi sen, gerisi varsa ay
Yoksa yine zifiri yalnızlık.
Merak etme beni, aynıyım işte...
Gündüzleri ışıklı,
Geceleri zemheri ayazlı karanlık.
Cemre.Y.

Şerefsiz

…Şerefsiz…
Hadi bu sadece bir hikaye de!
İsmini,
İsmimizi ve sarsılışımızı isimlendirmeyeyim!
Ben kor ateştim!
O yere düşmek üzere olan bir çiy damlası.
Ne uğruna…
Sattınız kadını da…
Sen…
"Güvenilecek en emin.” din…
Herkes seni soruyor, nasıl şerefsizleşebildiğini!
“Neden ona değil de…
Öbürüne kırgınsın diye”
Cevap aslında hep belli!
Güvenilecek en eminim din de boşa çıktı….
Tek bir sorum var hepinize
Hatta herkese değdi mi be!
(Sen bu son cümleleri,
Belki kitabımda belki mesajımda…
Ya da herhangi bir anımda…
"Olur olmadık zamanda
Olmasın mesajların" diyordun ya!
Olur olmadık zaman da…
Bana hiç yormadığın o aklını
Mesleğimde hem de ikinci kere
Beni kullanmasaydın ya!
Yeni yılım ilk kez sensiz geçti ve sen
İlk kez avans aldın benden
Bana almaya layık görmediğin hediyeleri
Ona almak için!
Sevgiler günüm sensiz geçti ilk kez ve sen,
Avans aldın benden.
Bana almaya layık görmediğin hediyeleri,
Ona almak için!
"Evet çocuksun!
Evet düşüncesiz ve şerefsizsin!"dee!
Ne fark eder, ona layık görmüşsün ya,
Baaakkk ona gelince ince düşünebilmişsin ya
Borç alaydın birilerinden ya aaa!)
Ya benim canımın canını bu kadar kanırtmasaydın ya!
Cemre.Y.

Üçüncü Tekil Şahıs

…Üçüncü Tekil Şahıs...
Şiir şiir yazarım da bazen...
Harf harf silerim kendimden de
Ruhunuz duymaz!
Oysa hepi topu
"O"y du işte!
Üçüncü tekil şahıs yani!
Bir türlü
Birinci çoğul şahıs edemeyen!
Cemre.Y.

Eksiktim sensiz

…Eksiktim sensiz...
Herkes ve her şey vardı.
Bir sen yoktun!
Deniz vardı,
Balık vardı,
Martı vardı,
Çay vardı sen yoktun!
Her şeye tam, kendime yarımdım işte.
Eksiktim sensiz…
Cemre.Y.

Hep Seviyor Zaten

…Hep Seviyor Zaten…
"Olsun üzülme!
Hiç değilse ben seni
Bu dünyada hiç kimsenin
Seni sevmediği kadar
Sevemeyeceği kadar
Sevmiştim." dedi
Kadının biri adama,
Adamın biri de kadına...
Ve onlar olması gerektiği gibi
Karşılıklı iki kişi değildi.
Cemre.Y.

Bazı Şiirlerin Nutku Tutulurmuş

...Bazı Şiirlerin Nutku Tutulurmuş...
Bazı şiirlerin nutku tutulurmuş
Bazı harflerce cümle dolusu kelemlara
“Sus” da gelirmiş!
Meğer…
Gün olur ölür isem
Ne çok “Ah” varmış!
Saysan üçü-beşi geçmeyen
Meğer ne çok,
Hani es kaza mutlu olsam üzülenim varmış!
Amma velakin,
Unutmasınlar
“Ah be aahh!” işte…
Cemre.Y.

Türk Kadar Sıcak

...Türk Kadar Sıcak...
Bir Türk Kadar Sıcak!
Sokağımın geç gelen parkında en çok
Suriyeli çocuklarımı seviyorum!
Kel kafamı görünce Fransızca seviniyorlar,
Hatta bazen Fransızca küfrediyorlar
Önlerine çıkana gülümseyerek...
Beldeme, ilkeme ve öz'üme inat
Özlerinden uzak olduklarının sevinciyle...
Nice mutsuz olsam da ben de
Fransızca gülümsüyorum onlara
Bir tek bana küfretmiyorlar!...
Türkçe cevap veriyorlar
Anlamayacağımı sanarak
"Türk kadar sıcak!"
Cemre.Y.

Söz

…Söz…
Ben, bugüne kadar
Anama vermiş olduğum mecburi
Bir tek "Söz!"ün bile ağırlığını
Ecelinin üstünden koskoca bir sene geçse de
Taşıyamazken omuz başımda!
Siz...
Hadi yüreklerinizi geçtim.
Hafızası olan kafataslarınızda ne taşıyordunuz!
Yalnızlığım kefildir yalansızlığıma...
Cemre.Y.

Unuttum Seni

…Unuttum Seni…
Gözlerin düşmüş
Gözümden çoktan düşen pencerelerinden...
Bana sarılır gibi sarılmışsın,
Bana bakar gibi bakmışsın uzun uzun
Sevişirmişiz gibi kapamışsın sonra usulca...
Hiç umursamadım
Hiç sızlamadı ciğerimin köşesi
Hiç kımıldamadı yüreğim yerinden
Hani demiştin ya biz biterken,
Unuttum demek bile özledim demektir,
Sakın sen bana "Unuttum!" deme.
"Söz!" vermiştim ona, biliyordu yemin demekti,
"Unutmadım, unutmayacağım ben merak etme, ne seni,
Ne de tam gelemeyişini." demiştim.
Epeyce yıllardır da unuttuğumu unuttumsa da…
Bugün seni ne çok unuttuğumu hatırladım.
Cemre.Y.

Yine Sevmeyi Seversin

…Yine Sevmeyi Seversin…
"Ben sana küserken annem...
Ben aslında,
Senden başka herkese çoktaann küsmüş oluyorum
Görmüyor musunuz artık!
Ben, merdiven dibinde, başkalarınca unutulmuş da
Sizler tarafından bulunmuş, ıslak bir kedi yavrusu değilim!
Ben bir insanım, insan!
Ve beni pervasızca hiç hesapsız,
Sınırsız, sonsuz seven tek insan,
Sevdasına acıma duygusu katmadan,
Şefkatle seven tek insan sensin...
E elbette, beni daima seveceğinden emin,
Senden alacağım,
Bütün hıncını bu pervasız hesaplı hayatın!
Yetmiyor, yetemiyorsan benim suçum ne!
Onlar zaten yoktular!
Not: Bu hayatının aşk diliminde de,
Ben kadar olamasalarda asla,
Sevdi mi fena seviyorsun be ana sen!
Akıllanmadın hayla!"
"Biliyorum kraliçeemmm!
Boşuna mı başıma kraliçe ettim seni beenn!
Son noktasına kadar yine haklısın ama unutma
Ben de bir insanım!
Senin bana kurduğun cümleleri,
Ben anama kurabilmek için neler vermezdim!
Sevgi, ilgi ve biraz fazlaca şefkati beklerken,
Oklavayı kafama yemeyeceğimi bilseydim.
"-Yediğin önünde yemediğin ardında,
Daha ne derdin bakim senin-" diye,
Bir ton dayak yemeyeceğimden de emin olsaydım da kesin ederdim.
Keşke beni o kadar sevseydi demiyorum ancak,
Keşke o kadar sevgisinden emin,
(Son ayları hariç) olabilseydim diyorum geçmişime bakınca,
Kim bilir bunca hatalar dizisi sığdırılmazdı hayatıma.
Gurur duyuyorum seninle ve kendimle!
Seninle gurur duyuyorum çünkü;
Sana hep öğrettiğim gibi,
Değerlerin ve inançların uğruna,
Beni bile feda edebiliyorsun.
Hiç'e çıkıyor adım suskunluğunca!
Kendimle gurur duyuyorum çünkü;
Asla yılmayacak, yıkılmayacak, ezilmeyecek, üzülmeyecek,
İstemediği hiçbir şeyi yapmayacak bir evlat yetiştirdim,
Bu yolda az isem sana, gerekirse beni bile ezip geçmesini ben öğrettim!
Eveettt!
Her daim sevgimi, şefkatimi sana emin ettim!
Bunca yalana inanmıyor, hayatına hala,
Henüz hiç kimseyi dahil etmiyorsan o suç da benim!
Elbet doğru kararlı, benden alalı zamanların gelecek be yosun gözlüm!
Seni herkes seviyooorrr!
Bakalım yeni hayatında, yeni çevrende neler olacak hee!
(İnsan hiç kendi yarattığı duyu gücü silahıyla vurulursa üzülür mü?)"
"Bu akşam gelsene sen bir sahile..."
"Yorgunum be kızım yarın buluşsak, yeni dönüyorum daha,
Hele bir eve gidip, bir nefes alayım hele!
Bir yıkanıp paklanayım!
Arınayım!"
"Gel dedim kadın hem yarın çok sıcak,
Hem bugün üniversite kaydı için resimler çektirmek için
Makyaj yaptı bana İnci ablam!
Hem saçlarıma fön çekti Dilşad yengem!
Şimdi de ööyle babaannem bildiğin gibi ve ben evde,
Makyajlı fönlü eşofmanlı oturuyoruz yani bil istedimdi."
"Akşamüstüne kadar öyle kaal!
Sahi kaçta buluşuyoruzdu biz!"
"Öff anne sanki kaçta işten çıktığını bilmiyormuşuz gibi!"
"...Peki!"
Yosun gözlüme ithafen en sevdiği şiirimle,
Dostça kalın ve biliyorum bugünlerde…
Hayli size zahmet ama sevgiyle kalın...
...Yine Seversin...
Belki bir gün ansızın
Güneş kokar burnuna,
Rüzgar okşar saçlarını,
Hatta belki,
Bir papatya düşüverir avuçlarına,
Söylenirsin kendi kendine yine
“Ama ben lale severim.”diye.
Yine seversin,
Yine sevmeyi seversin...
Cemre.Y.

Denize Vuran Bebekler

…Denize Vuran Bebekler…
Tanrım! Katilleri öldürecektin!
Katilleri öldürecektin!
Yüzü maviye dönük bebeleri değil!
Ben onlara,
"Karaya vurmuş,
Ah ki ne vah!" demeye kıyamazken,
Başkaları umarsızca,
"Denize vuran bebekler,
Yüzükoyun bulunmuş!"derken,
Sen çok mu meşguldün
Çok mu yorgundun ki
Tutamadın bir çocukların şu ellerinden
Benimkinden de tutmamıştın zaten!
Cemre.Y.

Sırlı Aynalar

…Sırlı Aynalar…
Aynalar bile,
Bazen bile isteye teammüden yalan söylerler,
Bazen...
Aah bilmiyorlar!
Daha bir cesaret sandıklarının
Esaretleri olduklarının farkına bile varamadılar!
Aralarından birini de
Kendileri kadar çocuk sanıyordular!
Oysa susuyordular
Sırlı aynaların sırlarıyla oynayanlar!
Sirk onlarındı...
İkisini oynatmak hakkı onundu yine
Kendi ellerince...
Sirk sahibine farkı fark etmiyordu yani.
İncinen onca hayvanın
Farkı yoktu hani insandan.
Sirklerden hep nefret ettim.
Hayatıma gerçek aynalar
O hayvanların gözleriydi.
Hayvanlarıysa hiç sevmedim!
Gözlerinde bütün gerçekler vardılar!
Herkesin binbir nefeste
Hasretle beklediği o anı ise hiç istemedim.
Ağladım ben on sekiz imin ilk saatinde...
Odamda bir sürü ayna hediye
Hepsi kendimden büyük!
Hepsi hayvan!
Birkaçını
Yıllardır saklıyordum oysa hazinemde
Börtü böcekli birkaç papatya!
Ben hiç!
Hiç kimseme!
Bir tek yalan söylemedim.
Söylemeliydim!
Cemre.Y.

Zaman Dar

Zaman Dar…

Elma çiçekleri de açtı zaman dar...
Gelsen de sevilsek bir şöyle...
Sevsem de şımarmasan...
Cemre.Y.

Aşk Dağılıyor

...Aşk Dağılıyor...

Ortasını bulamadım aşkın,

Ya kaçabildiğim kadar uzağa

Kaçıp kayboluyorum,

Ya da son sürat

Öyle hızlı koşuyorum ki ona,

Yanlışlıkla içinden geçiyorum

Aşk dağılıyor.

Bir günde biri çıkıp karşıma

Tutmuyor omuz uçlarımdan, neyse! Cemre.Y.

Cennetimden Geçerim

…Cennetimden Geçerim…
Eylül'e ramak kala...
Nisan yağmurun olmaktı hep asıl niyetim
Yosun gözlümün gözlerinin çimeninde...
İlk ve son kere
Baharın sonundaki o,
Son yeşil çimen renginde olmayı diledim.
Meğer!
Baharımın ilk'ine sonmuş bu!
Kırk'ımı kırk geçe
Hayatıma çok kala
Sana hayli geç kalmışım demek ki
Bir kere bile olsa
Oysa!
Ramağı çoktan erken geçmişten
Ben sana erken gelmişim efendim...
Beni affetme sen...
Ben sana cennetimi sunardım.
Hem de bedava!
Sen yine de bana cehenneminin adını yaz!
Senin için geçerim...
Cemre.Y.

Günler Akıp Ölürken

...Günler Akıp Ölürken... Projelerimi bölersin... Aklımı çelersin... Salı'dan hazırımdır Çoktan programlı kalp yükümle, Sana pazartesiden umutluyumdur... Perşembe'ye de hayli geç kalmışımdır. Oysa hep hayıflanırdım yalnızlığıma. "Hani Çarşambaaaa?!" gibi acelecisin. Aşk gibisin? Her an hazır olamam sesine ama sen... Beni sana inandır istersen... Halbuki günler akıp ölürken, Ölümlü bir martıydım. Ve sadece ölümlü olduğumu, O bildi. Kendim. Artık git istersen! Cemre.Y.

Mutlu Bayramlar

…Mutlu Bayramlar…
İçimizden kara kışlar geçse de
En zemherisinden
Çocuklar diyorum çocuklar!
Ah o, siz hayata gülümsemedikçe
Gözlerinin geleceğe bakışları solmasalar.
Her farklı şekeri özenle seçip alırken
Her büyük harçlığı
Ceplerine özenle yerleştirirken
Ellerinizi, kalbinizden öperken gördünüz mü siz onları!
Görün derim ben bu bayram.
Çünkü yaşamınızın
Çocuklar gibi anlamlı bir sebebi var!
Gülümseyin çekiyorum, mutlu bayramlar!
Cemre.Y.

Sesin Kırılmasın

...Sesin Kırılmasın...

Senin bana sesin kırılsa
Yüreği dağılır ecel zembereğimin.
Bilmezmiş gibisin be çocuk!
Yoksa bile isteye teammüden,
Cinayetimimi işlersin?
Bileyim ki...
Artı şu hayata fazlaca direnmeyeyim!
Öyle fazlaca göğüstü, kitleydi,
Zaman akmasın boşuna!
Beyinden...
Bitiminden...
Omur iliğin başlangıcından...
Bitirelim mesela çar çabucak ne dersin?
Yeter ki bana artık sesin kırılmasın.

Cemre.Y.