Kitap Yaz Çocuk

...Bir Kitap Yaz Çocuk...
Belki de sana sırf bu armağanı,
Aklıma geldiği andan itibaren,
Günler geceler demeden,
Sana tasarlayıp sunmamdan ibarettir
Hayatının ucundan kenarından
Saçma saçma saçmalayarak
Sana sarılmışlığım.
Yoksa tanışıklığımızın üzerinden
Onca yüzyıllık hayat geçmişken,
Neden ansızın, sızı olup kalbine dokunayım!
Yoksa neden ellerim yansındı yüreğinin ucundan!
Oysa son buluştuğumuzda
Gözlerimin içine bakarak uzun uzun susmuştun.
Sonra belki de en ilk şiirini okumuştun.
Bilmiyordum!
Seni, şimdi de şiirinden vuruyorum adam.
Neyse ne "Bu kadar seviyorum işte!"
Bu sana ilk ve son Armağan!
Bir kitap yaz çocuk!
Bir yerlerde görmüş, çokça da beğenmiştim.
Senle ben kitaplarımız olma
İhtimalini bolca konuşurken,
Gönlüme de sana böylesi düşüvermişti aniden.
Bana düşünen hiç olmadı ama
Hiç kimsem de böyle sevmemişti beni zaten!
Ne de ben kimsemi...
Bu, böylesi ilk hediyem çünkü seni...
Çünkü seni ben...
Neyse ya, neyse işte!
Sonsuz kere sonsuz
Benden yana bana izinlisin ama!
Seni doğuran anaya ben bir kez daha kurban olurum.
O olmasa "Nah!" gelirdin bu dünyama.
Kitap yaz be çocuk!
Doğduğun güne selam olsun ama!
Zira göremeyeceksin beni bir daha,
İmza günlerin de olmasa!
Ah şu kulaklarım!
İki de bir sesini bari özlemeseler ya!
Cemre.Y.

Yoruldum

...Yoruldum…

Yaşamayı hele şu aralar  Yeniden sevebildiğimi kim söyledi?  Her gün dua ediyorum ben  "Hayatı sevebilen insanlara değil  Bana gelsin o canlı cansız bombalar!"diye. Kimim görüyor?  En yakınım sandığım cancağızım bile  Aşk'lı, hayalli bir şiir paylaştımsa  "Tam bende seni arayacaktım."diyor!?  Ölürsem… Kimse bir yerde arayıp bulmasın beni… Parçalarım milyon tohum!  Yoruldum!

Cemre.Y.

Günaydınım

...Günaydınım...

Günüm,
Gül yüzlü güneşim,
Aydınlığım, günaydınım.
Yüzümün gülen yönü,
Kalbimin ilk öpüşü,
Uykulu kirpiklerini tel tel öptüğüm.
Yüreğim senin olsun,
Günün huzur dolsun.
Cemre.Y.

Sanki Onu Da Doğru Doğru Okudular

...Sanki Onu Da Doğru Doğru Okudular…

Sonra sustu kadın
Gitmedi ama kalmadı da
Artık neyi özlenirdi ki
Bir biyografisi bile olmayan
Çoktan seçmemeli
Ajitasyon yüklü hayatının romanının
Bütün gözlerin ihanetine mahkum
Aleni yüksek sesle okunmuş
Son cümlesine de
İntikamın kıvılcımlı noktası konmuş
Park köşesindeki masaya
Bilerek unutulmuş bir kitaptı şimdi
Artık neyi meraka gizemdir ki
Kadın kendini de
Cami avlusuna terk ettiği
O ilk kur-anı gibi olsa kaç yazar!
Sanki onu da doğru okudular!
Cemre.Y.

Bazen

...Bazen...

Bazen sessizce gitmekten başka şansın yoktur
Hayli süresi dolan,
Yüreğindeki iskelet yuvasından...
Cemre.Y.

Emin Olsam

...Emin Olsam...
Tek kelime edip
Sonra epeyce bir sussam!
Sen beni
En sevdiğim günün güneşinin batışından
Sonsuzluğa dek
Öpüyormuşsun gibi omuz uçlarımdan
Bir anlasan...
Bir sussam...
Çok anlasan..
Çok sussam...
Bir bilebilsem her halimden öpeceğini
Lanet olsun
Bir kerecik de olsa, birimden, emin olsam!
Cemre.Y.

Eder Be Çocuk

...Eder Be Çocuk...
(-) x (-) = (+)
Eder çocuk!
Aslımız bu, basit matematiği,
İlk gördüğün anda çözdün sen bizi.
Sana duygu dolu şiirler kar etmez de zaten!
Tek merakın,
Senden sonra…
Hangi işlemi yaptığımdı değil mi,
Sensizliğime dairli yeni hayatımda!
Hadi… bu da sana, son kıyağım olsun ha!
“Artması gerekirken,
Habire eksildikçe
Kendime bile olamayanlarım yüzünden,
Sana çoğalamadıklarımla”,
“Artman gerekirken,
Habire eksildikçe
Bana bile olamayanlarının yüzünden,
Bana azaldıkça azaldıklarını” birbiriyle çarptım!
Hiçlikle, hiçliği yani!
Toplamak, bölmek, eksiltmek yerine,
Sadece yanında sısıfrsız çarptım!
Hepsi bu!
Ölmedim!
Ölmeye meyletmedim!
Delirmedim!
Hazır sayende en büyük bahanelerim varken,
Psikopat bir kadının,
Depresif psikozlarına sığınmadım!
İçip içip kadehler dolusu acıyla anamın,
Ya da sevdalarıma kıyanların
Kapısına dayanmadım!
Acındırmadım, yerindirmedim kendimi!
Anlık mutluluklar zerk ettirtmedim kendime.
Bilirsin beni çocuk!
Kitabımda yazmaz, vicdan yarası acımtrak
Hiçbir sevgi…ya da şefkatimsi…
Öyle ya zamanında gerekti hepsi
Sadece sıfırsız çarptım!
Kendime ait olsun istediğimi,
Kendime hiçbir zaman ait olmayanla!
Yani bizle
Yeniden doğdum çocuk!
Cemre.Y.

En Sevdiğin Şarkı Ne?

…En Sevdiğin Şarkı Ne?...
Rüzgara karşı ellerimdeyken yüreği
Soruvermiştim ona aniden!
En sevdiğin şarkı ne?
"İtalyanca bütün şarkılar!"demişti ya aniden...
"Je'Taime! demeni beklerdim."dedim.
"Yooo!
Öyle hafife alma beni hemen!
Sen de en çok İtalyanca olanları seviyorsun." dediği an…
Anında aşık olmuştum ona.
Oysa o!
Aylar ayı, yıl geçene kadar
Bana dair'li dersini iyi çalışmıştı...
Şimdi gitsem yanına
İtalyanca gülümser bana eminim de
Ellerim yüreğinde dondu artık be sevdiğim!
Hala İtalyan şarkıları,
Fena fazla seviyorum da
Sen bilme artık...
Bana dair'li
Hiçbir şeyi bilme!
Artık.
Saçımı…
Bir kez daha!
Hele de sana!
Yine yok edemem!
Cemre.Y.

İçinden Kırılıyordu Bazı Çocuklar

...İçinden Kırılıyordu Bazı Çocuklar…
Duvarlarımızı hiç karalamadı,
Sehpalarımızı hiç dağıtmadı,
Koltuklarımızda hiç zıplamadı,
Yastıklarımızın yünlerini hiç dağıtmadı,
O, hiçbir oyuncağını kırmadı,
Yaz-çiz boyamadı,
Üstlerini, başlarını parçalamadı.
Bıyık çizmedi mesela kız bebeklerine!
Ne bizimdi o!
Ne de kimsesiz oyuncaklarına öfkeliydi.
Misafirliğe gitsek
Tek bir kırıntı çöp bile etmedi
Bir tekini!
Eteğine dizdi kırıntılarını.
Ne hepimizindi ne de hiç kimsenin!
Biliyordu zira,
Hepsi parayla halledilecek şeylerdi.
Hala da yoktuysa suç bizim miydi!
Sadece bir kerecik...
Gözlerimin öbeğine baka baka
Halımızın orta yerine sıçtıydı...
"Olsun be evladım,
Meğer dayanamadıysan!" diyecek kadar da
Peygamber misaliydi zira o aralar sabrım.
Oysa onun sabrı daha o gün taşmıştı...
Biliyordu o çocuk yaşında...
Bu kadar acı
Hepimize birden çok fazlaydı...
Bilemedimse suç benim!
İçinden kırılıyordu bazı çocuklar!
Cemre.Y.

Öyle Tepkisiz Durma

…Öyle Tepkisiz Durma…

Öyle tepkisiz durma…

Bırak... Şiir şiir öpelim dizlerimizin yaralarını... Cemre.Y.

Doğum Günüm

…Doğum Günüm...
"Yaş otuz beş!
Yolun yarısı eder.
Dante gibi ortasındayız ömrün.
Delikanlı çağımızdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün yaşına bakmadan gider."diyeli
Cahit Sıtkı Tarancı üstadım
Yetmiş yıl olmuş meğer!
Henüz kırk altı yaşında gittiğindeyse
Kendince hesabına oturduğu sonunun
Tan ağarması bol vazgeçişli gidiş hesabına
Daha 24 yıl kalmışken
Öylece gelivermiş Azrail efendi
Hesaba uymaksızın onu hepimizden alıvermiş
Meğer ömrümüzün her salisesi bize
Çoğunluğu kötü sürprizlerle dolu
Bombası ciğerimize asılı birer hediyeymiş!
Doğduğum günlerimi sevmem pek
Hiçbirisi doğmak istemediğim gün gibi değildi
Yeterince doğurulamadım,
Yeterince doğamadım,
Yeterince yaşayamadım
Yoksa andan itibaren
Hep gün alıyorum diye değil
Hala nasıl olup da yaşıyorum diye
Yaş bu gece son defa 40
Gün boyu kutladım kendimce
Dördümün yanındaki o son sıfırımı
Yarısı neresiydi hiç bilemedim
Tamamı nere hiç bilemem
Sanırım ben hiç ölmeyeceğim!
Cemre.Y.

Kız Kulesi

...Kız Kulesi...
Gel sığın yalnızlığımın can kenarına be kadın...
Kusur'uma bakma!
Hazırlıksız yakalandım ben sana!
Yoksa kız kulesi kaybolamazdı,
Her şeyimi gören gözlerinden,
Kaçmazdı bizden uzaklara...
Kız kulesi bile olsa,
Nice çoğul suskunluğunu sana ikrar edemezdi.
Şaşma!
Vardır bir bildiği..
Gitme diyedir...
Sende son olma diyedir...
Bende kal diyedir.
Söz bir daha ki seferlerimizde
Balkonundan sırlayacağız herkesimize...
Şimdi susalım diyedir demek ki
Bizden utangaç
Çerkez gelinleri gibi
Bu kadar uzağa kaçabilmesi...
Bütün o esrikli hayallerimizin.
Cemre.Y.

Gibi

…Gibi…

Sanki yüzyıldır

Şiirleşiyor muşuz gibiyiz hepimiz...

Öyle tanıdık falan değil ha, içten içeri...

Gibi… Cemre.Y.

Saçmaladım Sana Ben!

...Saçmaladım Sana Ben!...

Yüreğim alışık değildi böyle ansızın,
Sualsizce içerime girilmelere.
Çalışmadığım yerindeydin sen hayatımın.
Haylice de şaşkındım üstelik.
Hiç ummadığım o an da,
Hazırlıksızca sana rastlayınca…
Sendeledim, bocaladım, aptallaştım.
Sana sevdalanmaktan korka korka aşık olmuştum çoktan.
Seni kalbimden uzaklaştırmaya çalışırken,
Senin kalbine tutsak olmuşken,
Bana hiç yakışmayacak pervasız cümlelerle,
Bol kadehli beynimin, boşu çok sarhoş kelimelerini,
Sana saçma saçma, saçmaladım.
Sana verdiğim ilk sözümü tutamadım.
Kendimle üzdüm seni, affet be adamım!
Ayak izlerinden asıldım sesinin kırgınlıklarının,
Gitme diye sana yalvardım.
Gitseydin dost yüreklerine de kapanırdım.
Şimdi dilediğince
Metcezirlerim olsan da olur da…
İkimizden biri yaşlanıp ölene dek,
Günde üç öğün
Yüreğimde ol ha!
Ya da günde üç öğün…
Çeyrek şekerli, güzel bir anım olmayı,
Sakın unutma ha!
Oysa…
"Kadınım." kelimesi,
Senin dilinden
Ne de güzel, bir romandı.
Cemre.Y.

Gülüşün Hala Gül Kokuyor Gamzemde

...Gülüşün Hala Gül Kokuyor Gamzemde…
Sarhoş kadehlerin ayık masaları olduğu kadar,
Ayık çay bardaklarının
Sarhoş, çeyrek şekerleri vardır bilmez misin?
Neyse ki üzüm dalları bana hala varlar!
Gün olur, şarabı karıştırır dünyayı,
Gün olur,
Asma yapraklarına asılı kalır gözlerim,
Boynumun ilmeğinden sökülürcesine,
Unutmak için sevmediğim kim varsa,
Niçin unutulduğunu hatırlatıverir bana!
Ben ömrümce ilk defa seni,
Unutmak için sevdim be sevgili,
Unutulama diye!
Gitme diye!
Kal diye!
Hani şarkı diyor ya
"Pişman değilim amma..."
Öyle işte....
Gülüşün hala gül kokuyor gamzem de.
Cemre.Y.

Mülteci Sevdam

...Mülteci Sevdam...

Biri var ki,
Senin adının hiçbir harfinin geçmediği bir yerde,
Birden,
"Çok..." diyor,
Bütün "Az" larının devreleri yanıyor!
Ve sen öylece kalıyorsun!
Böylesi mavi,
Böylesi huzursun sen şimdi...
Oysa ne fırtınalar atlattık seninle.
Aklımdan şaşıp göynüme mülteci sevdam...
Neyleyim ki,
Bu sefer de böyle hak görmüş mevlam!
Cemre.Y.

Sobe

...Sobe...
Bu benim şahsıma münhasır yalnızlığım,
Kime ne, neresinden kime…
İlk ya da sonbahar olacağım!
Kime ne belki de son hasat zamanım da
Ekinlerime don vurmuş çoktan ve bunun farkındayım!
Kime ne belki dünyayı kurtaracağım
Belki de hiç yolunda öleceğim
Milyon kere öldüm hepinize de sevgiyle
Nerelerdeydiniz siz hepiniz ben susarken?
Artık kimime ne?
Ne'm?
Nerede sağ kalır nereden göçersem
Bu benim şahsıma münhasır ömrümce ilk tercihim
Kim unutulsun kim kalsın diye değil hiç de!
Bana ne be artık bana ne
Gelmişime, geçmişime,
Hiç gelemeyenime!
Sonradan geleceklerime
Bana ne beee!
Bu benim "topunuza..." derken
"Neyse" yi susacak kadar özel im!
Hep ama hep inadınıza
Kalbime nişan aldığınız
Hepinizin topsuz tüfeklerine!
Son söz;
Kendi hayatlarınıza asla kıyıp da
Kendilerinizde
Uygulayamadığınız o akıllarınızı
Veraset ilamımda son niyet miraslı,
Hem de en ıslak imzalı terk ettim kendilerinize.
Artık istediğiniz yerinize kıvırınız
Nerenizden daha kolay girecekse!
Zira ben tek kişilik oyunuma
Kör ebe olmaya karar verdim.
Bir kadın ancak yüreğinden sobelenir bilenlerdenim.
Sobelendim ben ilk defa gönüllü hem de!
Artık kör ebe benim!
Şimdi topunuzun artmayan
Ha bire azalıp duran kalpsiz tüfeklerine
Hep birden "Sobee!"
Cemre.Y.

Kız Kulesine Karşı, Don Kişot

...Kız Kulesine Karşı, Don Kişot...
Hüznüm yok satacak epeydir eskiler almıyorum fakaatt!
Epeydir ne vakit gülseniz
Sarı saçlarınızın uçlarına bakıyorum elimde olmadan!
Ahhh kıyamammm!
Hani artık bana yasaklı olmasan...
Göğsüne akıtacağım kalbimin kırılan camlarını!
Dilimle kopyalayacağım bütün tükürdüğüm
İki ucu hançerli zıpkınlarımı!
Yeter artık lan ölemiyoruz işte!
Bari sen kendin bas git...
Kız Kulesine karşı,
Don kişot olasım geliyor bazen.
Sen yutkunuyorum boğazımın ilmeğinden.
Olsun diyorum eminim,
Yüzümde güller açtı bir kere olsa da benim!
"Susuyorum!"
Cemre.Y.

Murdar

...Murdar...

Günahkar beyinlerle dopdolu

Yasaklı mahallesinin

Tabularla sıvanmış binasının

En helal kırmızılı yatağına

İkinci kişiliğe hep saklı hakkını

Bir "Günaydın!"a nihayet sığdırdı.

Korkmadı, hem de hiç!

Eve girerken kadın

İçinden mırıldanarak

Şiir içi şiirler sıraladı;

"Sıra sana gelince ey erişilemeyen ciğer!

Unuttun mu sen ulaşılamadıkça

Hep başkalarınca murdarsın.

Şimdi sevdiceğinin gülüşlerinde sırat,

Bakışlarında cennetse ötesi

Varsın yanacaksa…

Dünya yansın." Cemre.Y.

Dağınık Kalsın

...Dağınık Kalsın...
Ruhum, "Hemen toparlan, beynin ne diyorsa onu yap,
Gözlerin ağlamayacak o zaman." diyor!
O zaten koskoca bir yalan,
Yüreğin kocaman bir işaret çakıyor oradan!
Gözlerin, beyninin cümlelerine,
Stabilize standartlara
Uygun kelimeler dizerlerken,
Ulan yüreğin,
Daha başlamadan bitmelere dağılıyor!
Artık adım atacak yer kalmadı yüreklerimizde
Ne yana dönsek cenazelerimize çarpıyoruz!
Bir kürek lazım bize,
Bir de kocaman bir kayık!
Hatta o zaman şarkı söylemek lazım!
Hala geçemezsek
Yüreklerimizin odalarımızdan.
İki de taş lazım hele ki!
Doğum ve ölümümüz arası
Başlarımız hiç dinleneyemeyen
Baş uçlarımıza...
Aslında hiç de yaşayamadıklarımızı yazan...
Aslında saniyesi olsa da,
Oldukça çok yaşadığımızı yazan.
Bırak artık böylece…
Dağınık kalsın ömrüm be adam!
Cemre.Y.

Zaman Dar

…Zaman Dar...
Oysa zaman dar!
Yürekler sağır, kör, vicdansız…
Birer kan pompasından ibaretler insanlıkta!
Benli cümlelerim hayli yorgun.
Dilersen sana bir masal anlatayım.
Bir varmış, hiç yokmuş….
Oysa ağır bıçak darbelerim vardı bu aralar...
Kendimi önlü önsüz yargılıyor,
Öylece hükümlüyordum
Her şeyimi her an paylaştığımı sananlara
Öylece gülümserken
Ben yine canımın canını kanatıyordum!
Sonra yine senin gözlerini görüyordum
Bir yıldız kayması gibi dua sonrasısın sanki...
Cemre.Y.

Düğme

...Düğme...
Mesela düğmelerim de var
Ömrümün…
İki yakasının bir boğazını…
Bir sevdaya…
Bir türlü birleştiremediğim!
Cemre.Y.

Ey Benim Ruh Eşim

…Ey Benim Ruh Eşim…
Kalbim ilk gençlik heyecanlarıyla,
Kozasından çıkıp daha yenice,
Yeni doğmuş bir bebek gibi
Kanatlanıp renklerini sana sunarken,
Sana...
Ne çok şiir sustum ben...
Bir bilsen...
Ey benim ruh eşim... .
Vee….
Ne de çok hayat anlattım
O uzuun bakışlarımla sana...
Gözlerinin derinine...
Kimseciklerime
Bunca suskun cümlelerimle
Aslında hiç de bir şey anlatamadığım.
Cemre.Y.

İyiyim Ben

...İyiyim Ben...
Gözlerinin kuytusundan baharlar içtiğim
Özlemlerin rengi gri olsa da
Beni merak etme
En sevdiğim Güneş bile
Yemyeşil çimenlerimi soldururken
Sana hiç küsmedim
İyiyim ben.
Gökyüzünün serin sularında
Saklıyorum en yaşanası bakışlarını
Gün olur yalnızlığının telvesine
Lazım olursa diye de
Hala bir tutam…
Mavi'm var sana
Hadi şimdi!
Hadi hemen!
Hadi derhal!
Yine, yeniden hayata gülümse.
Cemre.Y.

Rumeli Hisarı

...Rumeli Hisarı...
Söylesene be U-Rumeli Hisarı...
Kaç aşık sana aşkını fısıldadı
Yasaklı sessiz haykırışlarla.
Ya da kaç aşık feryat etti
O cesur yüreğiyle,
Feryat figan...
Avaz avaz hıçkırıklarını
Bütün boğazları yutan çığlıklarla...
Bir başka sırsın sen ya valla!
Cemre.Y.

Bayram...Ve...Özlem

...Bayram...Ve...Özlem...
Madem bugün bayram!
Neden bütün radyolarda çalınan,
Bütün şarkılar üzgün.
Gökyüzü neden ağlıyor?
Yüreğim neden bu kadar üzgün?
Annem ellerin nerede?
Cemre.Y.

Ruhun Kayıksa

…Ruhun Kayıksa... Ruhun kayıksa boşuna rüzgarı bahane etme! Nasıl olsa istediğin tarafa sallanacaksın Bari güneşle buluta sitem etme! Dibe doğru kayarken Bize tutunma bari Parmak izlerin kalmasın üzerimizde Hadi yüreğimiz neyse de Hiç değilse kollarımızı kirletme! Cemre.Y.

Hala Yüreğin Ellerimde Be Adam

…Hala Yüreğin Ellerimde Be Adam...
Uçaklar uçuşuyor kanadından
Oysa kelebek bile değil...
Aldata aldana....
Hala ilk an gibi sevdiğim
O kocaman küçük adam...
Kimin neremizi aldığı umurum değil!
Yüreğin hala
İlk akşamki gibi
Hala yüreğin
Ellerimde be adam!
Cemre.Y.

Aslında Hiç Yoktun

...Aslında Hiç Yoktun...
Şimdi sensiz seveceğim seni,
Dokunmayacaksın artık bana,
Dokunmayacağım artık sana.
Tenin tenim karşısında çaresiz kalamayacak.
Çünkü sen...
Bir bedene sahip değilsin
Artık sevdiğim.
Tenin yok, etin yok, kemiğin yok, sesin yok.
Zaten sen...
Aslında hiç yoktun sevdiğim...
Cemre.Y.

Artık Tek Bir Hayal Kuramıyorum!

…Artık Tek Bir Hayal Kuramıyorum!...
Kırıklarının,
Acısından!
Hayallerim,
Seninle…
Topluca…
İntihar,
Ettiler.
Artık...
Tek bir hayal kuramıyorum!
Cemre.Y.