Camdan Dünya

...Camdan Dünya...
Ben...
Çocukken en büyük hayalim!
İçerisine...
Bütün sevdiklerimin sığacağı
Camları güneşe bakan
Kocaman bir ev yapmaktı!
Küçücük evimize sığamayan
Ne kadar da çok insan vardı!
Şimdilerde kocaman kocaman
Residance'lar yükseliyor ha bire gökyüzüne...
İçinde ne ben varım...
Ne de o vakitler kocaman sevdiklerim!
Sığdırmışım kendimi bir kitaba!
Kim bilir hangi sayfanın hangi paragrafında
Hangi harf'im.
Ve hiçbir yer o hayalimdeki gibi
Camdan Dünya değil.
Cemre.Y.

Sererim Koynuna Bütün Mevsimlerimi

...Sererim Koynuna Bütün Mevsimlerimi...
Sen...
Zemheri ayazlarına,
Sarılışım olmayı bil yeter ki
Ben sererim koynuna bütün mevsimlerimi.
Cemre.Y.

Ben Böyle Sensizliğin

...Ben Böyle Sensizliğin...
Ben böyle sensizliğin
Gelmişine,
Geçmişine,
Adam olamamışına...
Hele insan olamayışına!
Görmüyor musun be sevgili
Herkesin ölüyor
Ben seni sevmeyince...
Cemre.Y.

Duyarsız Sanıyorlar Ya Beni!

...Duyarsız Sanıyorlar Ya Beni!...
Şimdi kimin,
Kimlerin canının ciğeri yırtılsa orta yerinden.
Gününün şafağından,
Gecesinin tam yarısından
Ya da hiç beklenmedik o anından.
Hani istisnasız herkeslerim beni
Nasıl da sağır?
Nasıl da kör?
Nasıl da ecel kokusuz?
Nasıl da tatsız?
Nasıl da suya sabuna dokunmasız!
İlle de,
Nasıl da
Duy-Ar-Sız!..
Sanıyorlar ya beni!
Oysa susuyorum önce ben uzun uzun...
Önce yutkunmaya çalışıyorum çünkü.
Boğazımın tam da yutkunmalık boğumunda
Koskoca bir yumrusun sen hep çünkü!
Çünkü sensizliği
Hala yutkunamıyorum ya ben!
Sonra nefes alabilmeye çalışıyorum yeniden.
Nefesimin tam da
Hayata yeniden dönüşlük hıçkırığında
Hiç geçmeyen anlık ecelimsin sen hep çünkü!
Boşuna imkansızlıklarla hazırladım sanma beni,
Olasılıksızları azaltabilmeye bakardı her şey çünkü!
Çünkü, sensiz hala tam bi derin nefes alamıyorumki ben!
Bilmiyorlar kimseler/im.
Oysa nasıl da hazırdılar hepsi!
Eninde, sonunda bu hayata yenileceğine,
Üstelik bunca hastalığın pençesinde.
Her şey aynı anda hem imkansız,
Hem de oldukça olasılıksızdılar çünkü.
Çünkü ölümün, beklenen bir şeydi yani.
Hiç beklemeyen ben hariç!
Üstelik sana;
“Gideceğin yer, bundan alaysa git!” diye diye
Ellerinin, ayaklarının parmak uçlarıyla
Öpe koklaya vedalaşan ben bile,
Anlayamazken ben hala sensizliği!
“Ben senin...
Senden de...
Benden de...
Bizden de bile caydığın o an’a
Hiç mi hiç hazırlıksızdım oysa!
Benden gitmeme ihtimalini daha çok
Sevmiştim!” oysa!
Onlar mı?
Hiç mi hiç anlamlandıramıyorlar dı bu gidişleri!
Bense...
Bunca duyargasız sanılırken duyularım!
Bunca bilimsel gerçekliğe boyun kıvrılışı
Buruk bir tebessümlü,
Bolca hayata,
Sensiz bolca hayatsızlığa hatta!
Küfürlü, bolca küfürlü susup, susup!
İçimden sessizce...
“Sensizliğin ebesinin taaaa enn anasına...!”
Ayak direyişimi bile hatta susup susup!
Saydırıyordum içimden!
Hiç kimse/m duymuyordu!
KİM/semin anlamasını da beklemiyordum ki zaten !
Oysa günlerdir önüme sunulan
Her dağınık cesette ben!
Acı eşiğimi delik deşik edip
Bütün acılarımı
Senle güncelleştirip
Toparlıyorum hepsini kolundan bacağından!
Kiminin ayağını bulamıyorum!
Kiminin gözünün bebeğini!
Bir tam ceset edebilsem birini bari tam!
Sana yazdıklarımdan alasını yazacaktım inan!
An-la-ya-mı-yor-du-lar!
Anlamasınlardı da zaten.
Sanki onların hepsi ben kadar
Sana cenin olduğu andan itibaren mi
Sana bunca karşılıksız mı sevdalılar?
Bil-e-mez-di-ler elbet!
Bilmesinlerdi de zaten.
Oysa ben duyumsadığım
Her hayata her gereksiz bütün
Hükümsüz ecellerle
Senin bizden gidişinin sebebini gün be gün
Hükümlendirmeye çalıştığımı
Anlayamazlar da zaten!
Oysa şu andan...
Tam tamına 343 gün
Tam 6 saat önce
Benden, bizden, hepimizden
Ecele yenik anlarındaki
Hislerini anlamlandırmaya çalışıyorum!
Bak gün batıyor yine
Daha yarısına çok var ana!
Yüzükoyun güvenlerimde mi gidecektin sen
Aslına hiç doğmadan!
Yarın Güneş doğacak ana!
Dudaklarımda o buruk bol küfürlü tebessüm
Gülümseyeceğim hayata
Belki bu sefer gün batmadan
Hani olur a!
Ölürüm...

Senle ha!
Cemre.Y.

Sana Dair

…Sana Dair…
Sana dair'li şiirler yazamam sanma adam...
Bil ki bu sana dair bu ilk hecelerimdir!
Bak demedi deme...
Gözlerinin sola bakışından öperim seni.
Ellerinin dudaklarına sus edişinden,
Geçmişimden öperim seni,
Geçmişinin yaralarından öperim,
Belki yine kanarız ama...
Dizlerimizden dirseklerimize kadar,
Belki yine yanarız,
Artık olmayan yüreğimizden,
Ciğerimize kadar.
Bak demedi deme adam...
İlk defa aşkı tanırmış gibi severim seni,
Son defa ölecekmişim gibi...
Hiç değilse...
Yeniden şiir yazabildi derler arkamdan.
Seni saçlarının ucundan,
Ayak tırnaklarına kadar apayrı severim de,
Sen de gidersin...
Senden öncekilerim gibi.
Neyse...
Durduk yere şiirim oldun üstelik,
İçecek o son kadehim de boş...
Eyvallah mirim.
Cemre.Y.

Tarihimin Coğrafyası

...Tarihimin Coğrafyası...
Ya da en iyisi,
Ben senin tarihini,
Tarihimin coğrafyasından bir sileyim artık!
Sileyim yüreğimin de madem!
İklimlerim değişsin artık.
Şimdi herkesler,
Öylesine gülümsüyorlar ya bana,
Benden de buruk bir tebessüm onlara!
Çünkü hep unutuyorlar!
Oysa ölüler...
Göremedikleri gibi duyamazlar da.
Cemre.Y.

Yakılan Gemiler

...Yakılan Gemiler...
Bir insan sandıklarımız var,
Adam bile olamayan!
Bir de adam sandıklarımız var,
Hayvan bile olamayan!
Boşuna yakmadık
Bütün o gemileri
Ah o yakılan gemiler...
İçlerinde bizde varken.
Cemre.Y.

Saçlarım Cennetinde

…Saçlarım Cennetinde...
Tamamen saçsız kalacağın gün
Saçlarımı kazıtacağım anam dedim.
Bu benim ona ilk ve son yalanımdı.
Öldüğü gün bile
Kefenini sarmazdan önce başına
"Ne çok taradın be kızım saçlarımı,
Vallahi sen olmasan
Yalan sanacağım!" lı baktı ya yüzüme!
Bu saçlar fazla yav banaaaa!
Elimde kalamayanlar bile olmasın istiyordum artık!
Kalmasına da gerek yoktu
Zira ben yalanla yaşayamazdım
En son saç telleri gidermiş ha ana!
Saçlarım cennetinde
Örtüversin
Ak sütlü memelerini...
Bundan sonra ne kadar uzarsa
O kadarı senindir bilesin
Seç biçiver ömürlerini!
Cemre.Y.

Pazartesinin Suçu Ne?

....Pazartesinin Suçu Ne?...

Bunda şaşılacak, hiçbir şey yok!

Ben bütün başlangıçlarıma

Pazartesi gününde başladım sa

Bütün bitişlerimde

Pazartesi gününde denk geldiyse.

Bunda pazartesinin suçu ne? Cemre.Y.

Artık Meyve Çiçeklerinde Benim Annem

...Artık Meyve Çiçeklerinde Benim Annem... 2014 Temmuz’unun 29'un da, Artık kızımın anneannesi, Benimse annem yok! Artık meyve çiçeklerinde benim annem! Cemre.Y.

Söylesene Ana!

...Söylesene Ana!...
Senin de ana, senin de,
Ömrünün es yaprakları!
Bir tek üzüme...
Güceniyordu mu ki ömrünce.
Birini adam sanıp kandın da,
Sana bilmediğimiz daha ne üzüm etti ne!
Hayal ya ötesi ya, ötesi ne!
Neden şarab-ı aşk-ın hümayülüne,
Mey olsun edemedi ki hiç kimsen,
Söylsene ana, ben bildim bileli neden yalnızdın sen?
Cemre.Y.

Artık, Artıklardan Yoruldum Be Sevgilim

...Artık, Artıklardan Yoruldum Be Sevgilim...

Artık artılardan yoruldum be sevgilim...

Ben saz sevmem diyen dillerim
Artık kalmasın diyedir, yüreğimin tellerinde ellerim.
Her türkü ile değil amma, birkaç türkü ile,

Bilemezsin ben kaç sevdaya gebe
Kendime bile ölüp ölüp
Kendimden bir can ile dirildim

Artık artılardan yoruldum be sevgilim.

Artık, artıklardan hayli,
Yoruldum be sevgilim
Hadi gel biz bize, son kez ölelim.
Cemre.Y.

Öyleyse Kimdi Bana Yalan Yere Şiir Söyleyen

…Öyleyse Kimdi Bana Yalan Yere Şiir Söyleyen...
An oluyor,
Ansızlık zamanlarında
Hem de gün ortasında
Yıldızlar salınıyordu ömrüme!
Bacaklarım titriyordu istemsiz,
Hele omuzum!
Hele yüreğim!
Sonra uykumun derininde
Birilerini hatırlıyordum
Ardına kadar açık
Penceremden sızan soğuk ayazları
Kalkıp kapatmamı söyleyen.
Birileri hep "Ben örttüm seni." diyordu.
Oysa her seferinde
Benim uykularım bölünüyordu.
Hatırlamıyorum!
Öpmüş olsan omuz başlarımı
Kesin hatırlardım.
Ben hala bölünmüş
Uykulara gebeyken
Üstelik o omuz başlarımın
Tek dudak faili bunca yıldır kendimken
Öyleyse kimdi bana…
Yalan yere şiir söyleyen?
Cemre.Y.

Ruhun Hala Benimle Sevdiğim

...Ruhun Hala Benimle Sevdiğim...

Varlığında nasıl sadakatle seviyorsam

Yokluğunda da aynı sadakatle severim

Vücudun gitse ne olur

Ruhun hala benimle sevdiğim! Cemre.Y.

Etten Duvarlar!

...Etten Duvarlar!...
"Evet!"
Sadece...
Avuç içi kadardı,
Göğsümün kafesindeki yüreğim.
Sadece de...
Avucumun içi kadardı,
Kafatasımın içindeki beynim!
Siz!
İkisini de
Yüreğimden vurduğunuzdan beridir.
Bedenimden büyük,
Etten duvarlar örüyorum üzerlerine...
Gün be gün,
Uzaklaşıyor aramız aşk'la.
Yani hayatla...
Baksam geriye,
Artık hüzün değil,
Bol kırık tebessümlü,
Çığlıklar dolusu suskun...
Artık hıçkırıksız!
"Eyvallah" larla dolu
Duvarlarımın kapı önündeki yoksul heybem.
Cemre.Y.

İçimdeki Çocuk

...İçimdeki Çocuk...
Sanki yarın bayrammış da...
Hep istediğim o kırmızı pabuçlarım alınmış gibi,
Sevinçler içinde içimdeki çocuk.
İp mi atlasam?
Seksek mi oynasam?
Bulduğum ilk su birikintisinin ortasına mı zıplasam?
Saklambaç oynarken sıkılıp,
Onlar beni ararlarken parka mı kaçıp sallansam?
Sevdiğim çocuğun kafasına,
Gizlice gazoz kapağı mı atsam?
Yakan top oynarken bütün canları tutup,
Hepsini ona mı hediye etsem?
Yapsam yapsam ne yapsam!
Cemre.Y.

Ve Aşk Yeniden

…Ve Aşk Yeniden…
Yıllar sonra biri gelir ve siz
Onun yazdığı her harfe teker teker
Öyle nedensizce gülümsersiniz...
Ve aşk, yeniden alevlenir.
Cemre.Y.

Hayat Denen Şey

...Hayat Denen Şey...

Şu boynumu dayarım da omuz-u-na...
Elimi kalbime koyar da
Çıkarıp sana sunarım suskunluğumca!
Benim
Sensiz bir kalbin içinde işim ne be efendim!
Tut ki ben sana Hz.Hamzaydım
Sen benim ciğerimi söktün de yerinden çiğ çiğ yedin
Sence ben sadece ciğerimde miyim?
Vahşiliğince ıssız otur düşün öylece!
Teşekkür ve şükürümsün üstelik
Hayat denen şey bunca doyumsuzken!
Cemre.Y.

Ojelerim

...Ojelerim...
Ojelerim ahhh!

Ojelerim!
Rengarenk umutlarla
Ardındaki avuç içlerime yazılı
Siyah karası, makus kaderimi,
Renklerimle sus ettiğim.
Hani imkansız hiçbir şey
Yoktu ya, o benim dünyamda
Olasılıklarını inadına renklediğim,
Sevdiğim...
O gün, hangi renk varsa tırnağımda
Hayatımın o rengini çok çok çok
Sonsuz kere çoo....................k
Sevdiğim.
Cemre.Y.

Kitap Arası Şiir

...Kitap Arası Şiir…
Bunca yorgunluğun üstüne
İnadına sev-i-şe-ğiz biz!
Ne benim,
Bir türlü imanını kitabını
Sırrını bir cümle hala çözemediğim
Bu akşam da kirpik diplerim ağrıyacak!
Ne de senin
Yorgun ter kokuların
Erkenci aceleciliklerin beni boğacak.
Ya yıkan da gel diyeceğim
Ya da ben bunca yorgunken
Sırtımı bari kesele!
Yıkanacağız yani
Yine birlikte...
En iyisi mi ben yine
Kitap arası şiir çalışayım biraz daha!
Cemre.Y.

Özgür Ruh

...Özgür Ruh...

Dünyaya hoş geldin Özgür ruh… Kızımın karındaşı değilsen de, Yerinme sakın yerinden. Kandaşısın. Hayat yoldaşı,  Biricik kardeşisin. Anan baban beni ırgalamaz ama! Hoş geldin dünyamıza, Sefalar geldin. Hiç yoktan… Avuç içi kadar mutluluksun, Hani yosun gözlümü babasız bıraktılar ya, Hani olmasın ama seni de anasız bırakırlarsa Başımızın üstünde olacak elbette yerin.

Cemre.Y.

"Peki Deme!"

...Peki Deme...
"Peki! deme bana bir daha asla!"
Sonra, ardımda kalan,
Bütün papatyalarımın sarıları gibi...
Hiç gücenmeden artık bir şeyim olmayan
Hiç birime, "Peki!" dediklerim gibi,
Tozları yapışıverir üstüme, üzerimize!
Kalıveririz arafta öylece zamansız, kararsız…
Bunu bize etme!
Bir daha asla bana,
Sadece "Peki!" deme!
Ya kal…
Ya da hiç gitme!
Bırak da bu sefer olsun
Gidilmesi gereken yollardan
Beraberce el ele kenetlenmiş geçelim!
Işıklar, fenerler sunayım sana bırak da…
Bu hayata çektiklerimden sebep,
Canımın can yongaları savaşırken,
Ya da öylece susup gidebilirsin.
Oysa sen şimdilerde...
Benim için benden daha değerlisin!
Bütün yolları serdim de herkesimin önüne
Herkesim gibi olup yol alabilirsin.
Yol açık, sonsuz yolculuklu son şiire...
Ya daha yaşanmadan gitmelere meyletme.
Ya da kalmayı öğren artık!
Ama asla "Peki" deme...
Sonra ansızın,
İkimizden hiçbiri ne olduğunu anlayamadan
"Peki"lerimden biri olursun.
Ömrüne lal olamadığım,
Hiç de dokunmadığım an'a son nefes solursun!
Oysa sana kıyamam!
Bir daha asla sadece "Peki!" deme bana.
Tanıyorsun beni zira
Kimime sadece "Peki! ettiysem,
Eyvallahsızım oldu sonramda!
Etme ama.
Cemre.Y.

Hep Sonradan

...Hep Sonradan...
İstisnasız her yeni gün
Bütün bahar çiçeklerinden
Umut dolu filizler açar yüreğimde
Bu sabah da yeşilli uyandım
Ama kalır mı bilmem!
Sonradan oluyor olanlar.
Hep sonradan...
Cemre.Y.

Neyse!

…Neyse!... Duş aldıktan sonra "Üşüyeceksin yaf! Ya gel sevişelim Ya da git üstüne bir şeyler giyin!" Netliğinde... Birileri olmalı insanın hayatında yahu! Neyse! Cemre.Y.

Affetmeyin Beni, Beni Affetme

...Affetmeyin Beni, Beni Affetme...
Ağlamıyordu kadın!
Sadece sağ dudağının kenarında
Gamzesi beliren o buruk gülümsemesi vardı yüzünde.
Herhangi bir Temmuz gecesinin
Dolunay çıkmış 03.14 ünde
Güvenli bir kaldırıma oturdu,
Kulaklığını taktı,
Dizlerini karnına çekti,
Kendine sarıldı ve şarkısını dinledi.
Ağlıyordu adam!
Yine de gururlu bir güvenin
Huzuru vardı dudaklarının kenarında,
Yeni kondurulmuş birer öpücük gibi.
Herhangi bir Temmuz gecesinin 03.14 ünde,
Huzurla koltuğuna yaslandı,
Soğumaya yüz tutmuş çayından bir yudum aldı,
Gardını kendine toparladı,
Kendini de kendine sardı ve şarkısını dinledi.
Aynı şehirde iki ayrı yürek,
Daha kim bilir kaç geceler boyu olduğu gibi,
Geçmişlerine huzurlu bir selam çakıp,
Yüreğinin sarı sandığının
Atlas bohçasına kendini ve onu sardı,
Sarmaladı ve usulca sandığının kapağını indirdi.
Onlar her büyük sevda başlangıçlarında
Hep buna benzer şeyler yaptılar.
Sadece bir tek kez aynı şarkıyı aynı anda duydular!
"Bu şehre bir kez daha yağmur yağdığında
Ben artık ağlamıyor olacağım.
Çünkü gök kuşağım hep olacak!"
Affetmeyin beni…
Beni affetme…
Cemre.Y.

O Bildiğini Okuyor

…O Bildiğini Okuyor...
Size bir sır vereyim mi
Aslında yaşadığımız her şey
Z/A/M/AN' dan ibaret!
Şimdi ister gülümseyin
Yeniden hayata,
İster hala somurtup ölmeyi bekleyin,
O bildiğini okuyor nasıl olsa.
Cemre.Y.

Artık'sız Bir Ömre

...Artık'sız Bir Ömre...
Ne çok konuşurdum şimdi ben oysa!
Kızıma ona dair'li çoktan vazgeçmişliklerime
Bila-bedel ama değer mademli...
Mademki o yar benden olamayacaksa diye diye.
Oysa yazıp...
Yazıp...
Yazıp vazgeçiyorum birçok ömrümü.
"Sus!" çekiyorum ezelime, ebedime,
Bir bilseler ya ömrüne dualar savurduğum olmasa
O, küçücük ruh olmasa ne ahlar ederdim geçmişime.
Zira o da hissedebiliyor, biliyorum şu anda!
Beni de, onu da, kızımı da...
Bizden çalınanları hissedebiliyor.
Dile gelip beni de soracak bir gün elbet de
Bütün çoktan yazılmış hikayelere yalanlar katmasalar,
Ben doğduğum andan itibaren razıyım ya
Onu bari unutmasalar da doğuş hikayesine
Hani kızım hatırına, ablası hatırına,
Öyle güzel bir roman yaratsalar ya!
Artık herkes biliyor birilerinin de
"Artık!"
Olabileceğini.
Elbet o anıları anlatırken canım acıyor da
Artık'sız bir ömre
Artık'sız dilekler dilemeyi seçiyorsun en azından
Artık...
Yani herkes hep...
Artık!
Cemre.Y.

Haber Gelir Turnalardan

...Haber Gelir Turnalardan...
Bir haber gelir turnalardan...
Rakının modu ne ki dibini boylarsın!
Varsın hallerine sevinen o olsun!
Yeter ki o, mutlu olsun!
Cemre.Y.

Arada Bir Hayli Sen Var

...Arada Bir Hayli Sen Var...
Daha yaralarım yalnızlığa bulanmamış!
Daha...
Uzun zamandır sadece senin
Kollarında tattığım
Güven’inin kokusu
Burnumun sızısıymış!
Sevmek var...
Sevişmek vaarr!
Arada bir hayli
Sen var ey yar!
Cemre.Y.

Yosun Gözlüm

…Yosun Gözlüm...

Saçların diyorum saçların,

Her mevsim tel tel

Güneş savuruyor ya bana,

İzinsiz, zamansız, ansız!

Mevsimsiz öpebildiğim günler geliyor aklıma!

Ve ben ömrüm boyunca sadece,

Senle daha fazlasına hep…

"Keşke!" diyorum be yosun gözlüm, "Keşke!"

İki tel öpücük daha saklasaydım,

Sen büyüdükten sonra'ma.

Aşk mı?

Gerek kalmıyor sen bana varsan başkalarıma. Cemre.Y.