Unut

...Unut...
Rüzgar bile fısıldıyor unut onu.
Tükenmez bir inatla avuçlarında sımsıkı tutuşturduğun,
Tutacağım deyip tutamadığın
Ve rüzgara savurmak istediğin her şeyi unut...
Geçmişi unut...
Şimdiyi unut...
Geleceğini unut...
Kendini unut.
Artık aldatılmaktan ve aldanmalardan uzak dur.
Sevdaya susamış yüreğinin kaç kere kırıldığını unut.
Baksana rüzgar bile fısıldamıyor artık.
Unut diye haykırıyor etrafındaki bütün insanlar,
Evler, yollar, ağaçlar, kuşlar bile unut diyor.
Hiç kimse seni uzağındayken seven annen olamaz,
Hiç kimse canın yandığında yaralarını anlatabileceğin baban olamaz.
Hiç kimse dertlerinle boğmadan gülümseyerek bakabileceğin
Sadece gülümseyerek bakabileceğin biricik kardeşin olamaz.
Hiç kimse sadece ihtiyaç anında yanında bulunman gereken değil,
Mutlu, mesut zamanlarında yanında olacak arkadaşın olamaz.
Hiç kimse, hiçbir şartta güven ağacını zedelemeyen varlığın olamaz.
Hiç kimse hiçbir şey sormadan, hiçbir şey anlatmadan
Sadece sımsıkı bir sarılmayla, kocaman bir hayatlık nefes ile
Gözlerden akan birer damla yaş ile her şeyini güvendiğin ahretin olamaz.
Affet...
Unut...
Kabullen.
Ve geri kalan hayatına devam et.
Aşk ile illa.
Cemre.Y.