Mevsimsiz

...Mevsimsiz...
İnsan yalnız kalmak istediği zaman,
Bunu yalnızlığına bile söylemez.
Olur ki yalnızlığı,
Kıyamaz bunca yıllık yaren'ine!
Olur ki,
Yine yalnızlığı ona, yeniden dost olur diye.
Alır mey'ini...
Birbiriyle alakasız en sevdiği şarkılarını listeler,
Sözleri, ömrüne cevap olanları,
Birbiriyle kolajlayıp kolajlayıp dinlerken,
Sessizce akıtır gözyaşlarını....
İçini kanser edecek olan,
Bütün o zehrini akıtana kadar.
Zira artık...
Yeterince değerli değildir,
Kimine gül...
Kimine orkide...
Kimine papatya...
Artık yeterince değerli değildir,
Mevsimsiz açan hiçbir lale!
Zamanında bir tastamam gelmediyse.
Mevsimsiz soldu bütün zamanlarımız azizem!
Bizim mutluluk şiirimiz, nerede?
Cemre.Y.

Kış Ayazı

...Kış Ayazı...

Hiç sormadın ama!
Bende idare ediyorum işte ne olsun,
Günü, kurtarma telaşı işte.
Malum kış ayazı günler geçiyor ömrümüzden,
Her zaman oturduğum üçlü koltuğu üçlü leğenler zapt etti,
Hiç yoktan tavanımız aktı.
Yazın, "Boyatma, taşın git, kurtul buradan!" demiştin biliyorum.
Fakat bütün terazilerin kefesi aynı tartmıyordu hayatı!
Bizim terazilerimiz hep yetemezliliğe tartıyordu.
Halbuki cehennem sıcak bir yer diye tasvir ediliyor bütün dinlerce!
Asıl cehennem bu dünyada kızım, ve ben hala hep, donuyorum.
Kırılgandı telefonun diğer ucundaki sesin,
Sanki seni ben…
Tek başıma, bu dünyaya "Var!" eyledim.
"Allah!" diyorlar, kimileri de "Rab!" adına,
Yazmış, çizmiş, boyamış aklınca bütün kaderlerimizi,
Güya, kalubelamızda da okumuş muş her birimize kaderlerimizi.
Bence de bir yaradan var evlat!
Ama sanırım ilk Adem'i yaratınca, sonrasına devam edemedi, çekti gitti.
Ya da sihre el koydu başka bir şey her neyse, olamadık biz insanlıkça, affet e mi!
Cemre.Y.

Tercih

...Tercih...
Evet, yapayalnızlığımın, tek müsebbibi benim!
Ben, o çok sevdiğiniz Kız Kulesinin.
Köşe bahçesindeki o deniz feneriyim!
Faili meçhuliyetsizliğimin, tek müsebbibi benim.
Hiç suçlu yok!
Hiç delil yok!
Hiç yara yok!
Her yer, kar gibi tertemiz, mis.
Sonra zaten...
"Yar" dediklerim beni yardan attıktan,
"Yaren" dediklerim beni, hep bi yalana sattıktan,
"Ana'm" dediğimin bile benden cayıp,
Beni cennete tercih saydıktan sonra,
Evet...
Tercih ettiğim doğrudur,
Yalnızlığımın fecrini...
Faili meçhuliyetsizliğimin apak kefenini giyip,
Gözümü açtığım her güne,
Gözümü yumduğum her geceye,
Hakkıyla teslim edip,
Artık uyanmamayı dilediğim doğrudur!
(Siz... şiiri bir de sondan okuyun dilerseniz!)
Cemre.Y.

Acı Anılar

…Acı Anılar…

Bütün acı anılarımızı şiirlerimize gömüyoruz aslında.

Şiir olmasa, sanırım bir akıl hastanesinin bahçesinde,

Gelenden geçenden sigara dileniyor olurduk.

Ya da uzun bir sahil boyunca ayak izlerine basa basa yürüyor olurduk.

Oysa geçip gidiyor zaman denen acımasız çarkın gıcırtıları

Ve belki de uzaktan geçip gitmişizdir birbirimize yakınken,

Birbirimizin farkımıza bile varamadan. Cemre.Y.

Olmadık Sanki

...Olmadık Sanki...
Kapanmamış parantezlerin arasında asılı kalmıştı,
Cümle başına geçemeyen uzun paragraflardan oluşan mısralarımız.
Ben seninle…
Yeni bir şiirin kahramanı oluruz sanmıştım adam.
Sen daha benim yıllar önce yaktığım şiirlerime bile gelmemişsin.
Sen daha benim…
Yıllar önce küllerini denize savurduğum anılarıma bile gelmemişsin.
Sevda dediğin yarım yamalak "Günaydın" ların sonrasına,
Bir iki cümle serpiştirmelik bir şey değil adam.
Özlemektir misal...
Merak etmektir, iyi geceleri unutmamaktır.
Vuslata dair hayaller kurmaktır sevda dediğin.
Böyle biraz, sanki eğreti durduk bu masalda biz, olmadık sanki!
Cemre.Y.

Yüreğim Sev Gitsin Diyor

...Yüreğim Sev Gitsin Diyor...
Ne kadar alışmışım ah!
Ne kadar kanıksamışım,
Her sabah silkinip, yeni güne giyinirken,
Her gece soyunduğum yalnızlığıma!
Şimdi yüreğimin zincirlerini zorluyor biri,
Elinde kalp kalp ince testerelerle.
Güven duvarımı aşarken usul usul,
Asla incitmiyor canımı.
Sıkmıyor misal, zorlamıyor, darlamıyor,
İnce bir telkari ustası gibi sabırla, sabrımı sınıyor.
Hiç yoktan kendi kendine o da soruyor?
"Yüreğim sev gitsin diyor lakin,
Ne kadar alışmışım ah!
Ne kadar kanıksamışım,
Her sabah güne karışıp terk ettiğim,
Her gece süt dökmüş gibi döndüğüm yalnızlığıma!" diyor.
Yeniden sevmeliyiz sevgilim diye direnmeye mecalim yok!
Yüreğim sev gitsin diyor lakin,
Yalnızlık ceketini sarınmış bir kere ömrüne!
Çıkartıp atsın mı yoksa sıkıca sarılsın mı bilemedi.
Cemre.Y.

Bugün Pazar

...Bugün Pazar...
Bugün pazar, bana vuslatı anlat sevgilim,
Kim bilir kaç vakit sonra dudaklarından vuslatı içeceğim.
Oysa ömür geçip gitmekte zaman dar.
Mesafe dediğin uzak iklimlerden ibaretken,
Kim bilir kaç mevsim sonra gözlerinden şefkati içeceğim.
Cemre.Y.

Sevgilim

...Sevgilim...
Sana mutlu insanların yaşadığı masalsı hayaller anlatacağım sevgilim,
Sana karşılıklı güvenin sunduğu öykünesi rüyalar anlatacağım.
Vakit sensizliği yıldızsız akşam geçiyor gel gayrı, bekletme gayrı.
Cemre.Y.

Günaydın

...Günaydın...
Sana yağmurlu günaydınlar biriktirdim sevdiceğim,
Sana puslu İstanbul sabahları, zemheri ayazlı kara kışları,
Sonbaharın ardından gelen gri günleri de biriktirdim.
Seversen ömrümüz ilkbahar olur, sevmezsen yalnız geceler.
Cemre.Y.

Hasat Mevsimi

...Hasat Mevsimi...
Sonunda beşinci duvarımda pes etti!
Geçen yazdan beridir şöyle doya doya,
Gözümden akıtamadığım bütün kadere inat sitemlerimi,
Tam da ben onu yeni beyazlara, yeni mavilere boyadığımdan sonra,
Aylar boyunca her yeni yağmura gark etti eskiyen üçlü koltuğumun üzerini.
Yuvamı kurarken tek başıma biriktirdiğim kibrit çöplerim,
Hiç olmayacak yerlerinden alev aldı belli ki!
Yine ihbarıydı görünmez belirsizliklerin dahiliyesi o kesin de!
Ben, yine, geç kalmış olacaktım, ben yine eksik, ben yine yetersiz bakiye!
Bu kış da böyle geçecekti belliydi ki.
Yine de olur ki siz, baharı görürseniz,
Olur da ilk meyve çiçeklerini ilk gören siz olursanız,
Ne erken sevinin, ne de geç kalın e mi!
Ahir zaman mevsimlerini öğrenin misal.
Zemheri'yi öğrenin, pastırma yazını misal,
Hasat mevsimi hangi ayın hangi günüdür misal, ben hiç bilemedim.
Ve sadece sevin!
Cemre.Y.

Unuttum Bence, Yoksa Unuttuğumu Hatırlayamazdım

...Unuttum Bence, Yoksa Unuttuğumu Hatırlayamazdım….

Hiç yoktan bir fotoğrafın düştü ömrümün pencerelerinden birine.
Tıpkı bana gülümsediğin gibi gülümsemişsin o bakışında da.
Ben yoktum yanında o kesin..
Ki bilirim, yanında olsaydım, kesin bana b/akardı gözlerin.
Kim bilir dokunmuş muydum o vakitler ömrüne,
Öpüşmüş müydük misal sokak ortasında ulu orta!
Kim bilir sevmiş miydin sen de?
Benim onca yıllık yokluğuna gözyaşı döktüğüm kadar!
Neyse işte...
Hayatının her gününü yaşıyordun hala!
Benim ruhumu,
Vücuduma gömdüğüm kadar ölü değildin nihayetinde.
Ama merak etme.
Ben de sonunda unuttum seni!
Yeni fotoğrafım yok kusuruma bakma ama!
Zira epeydir,
Aynalara bile gerçek gülümseyişlerle bakamıyorum ama!
Seni çok önceden beridir kesin, unuttum bence,
Yoksa unuttuğumu hatırlayamazdım.
Cemre.Y.

Tuz Tadı

...Tuz Tadı...
Ağzımda tuz tadı var anlatabiliyor muyum,
Sen beni en sevdiğim tatlıyı yemeye nasıl ikna edebilirsin ki?
Yüreğimde zemheri ayazlı kış nakışları var misal,
Sen beni yeniden sevmeye nasıl ikna edebilirsin?
Cemre.Y.

Günaydın Sevdiceğim

...Günaydın Sevdiceğim...

Yeni yılın ilk saatlerindeyiz sevdiceğim,

Uyandım, yanımda değildin.

Kalbime küçük küçük notlar bırakmışsın,

Her satırında şiir şiir beni sevmişsin.

"Bekle sevdiceğim çok az kaldı."demişsin.

"Sana her sabah günaydın sevdiceğim,

Her gece "İyi uykular sevgilim."diyeceğim,

Seni ömrümün geri kalanı kadar seveceğim."demişsin. Cemre.Y.

Mutlu Yıllar Adamım

...Mutlu Yıllar Adamım.. Sana yalnızlıklar yüklü, Mısra mısra ömürler sakladım adamım. Sana kimsesizlikler yüklü, Hece hece hayatlar sakladım. Sana ömrümün son yirmi yılı boyunca, Küçük küçük çam dalları sakladım. Sen gelince yeni yıllara, İçi dışı biz olan yeni hayat ağaçları dikeceğim. Sen gelince şiirleri de geçeceğim, Her yıl sana "Mutlu yıllar adamım!"diyeceğim. Cemre.Y.

Kristal Hayaller

...Kristal Hayaller...
Kar'dan daha kristal hayallerim vardı sana dair!
Ben ne zaman seni hülyalarıma dahil etsem,
Ne zaman...
"Ömrüme şans sonunda gülerse,
Önce senin hayallerini gerçekleştiririm." diye heyecan yapsam!
Senin dileğin olur ise...
Bir daha seni göremeyecek olmam da dahildi senin rüyalarına!
Olsun...du...
Senin bütün güzel rüyaların gerçek olsundu.
Varsın kalsın benim ömrümde eriyip giden,
Ömrümü tüketen o kristal hayaller'im.
Varsın kırılsın sana dair olan bütün o kalplerim.
Yeter ki,
Yosun gözlüme her mevsim,
Artık lale devri olsun...du.
Birilerinin bari...
Kar'dan kristal hayalleri gerçek olsun!
Cemre.Y.

Günaydın Pazar Güneşim

...Günaydın Pazar Güneşim...
Bundan gayrı yalnızlığa uyanmayacak o güzel gözlerin,
Sana öpücüklü günaydınlar vereceğim.
"Günaydın pazar güneşim." diyeceğim.
Bize ne İstanbul'un sabahı puslu, gri ve soğuksa!
Biz de iki film açarız,

Sarıla sarıla sabahın keyfine bakarız.
Cemre.Y.

Sevmeli

...Sevmeli...
Geçen yıla küs ayrılmayayım diye midir nedir,
Uzun zaman aradan sonra
Hem de yağmurlu bir gün olmasına rağmen bunca mutlu hissediyorken,
Günlerden en sevdiğim pazartesiyken güzel şarkılar dinlemeli,
Yine yeniden iş ilanlarına bakmalı,
Sıkılınca bir kahve molası verip bir kitap okumalı,
Kırk yaşında da olsam hayal kurmalı,
Sevmeli ille de sevmeli
Çayı sevmeli, kahveyi sevmeli ama sadece onları değil
Demliği sevmeli, bardağı sevmeli, cezveyi sevmeli, fincanı sevmeli...
Kendimi saçımdan ayak tırnağıma kadar yeniden sevmeli,
Kendime ve yapabileceklerime yeniden güvenmeli...
Yalnız olsam bile gülümsemeli...
Hayat kararmak üzereyken dibe değil bulutlara bakmalı,
İnadına olumlu olumlu olumlamalı her şeyi!
Yoksa hayat dediğin ne ki!
Birtanem gül dalında nar tanesisin,
Gülü sevmeyen nar'ı neylesin.
Cemre.Y.

Sarılsana Misal

...Sarılsana Misal...
Uçurumun en ucunda bir kar beyazı kardelen olsa,
Yar'dan düşmeyi düşünmeden, dalından koparmayı değil de,
Bir dokunmak, sadece hissetmek isteyecek kadar ki,
"Koklamak, ne haddimize" li gözü kara, deli olduk bazılarına da...
Gidip, anlamsızlıklara, soldular.
Hani misal, soğuk bir metrobüs akşamında, tutmuşsun kaşkolumun ucundan
Gereksiz ani frenlerle düşmeyeyim diye çekivermişsin kendine…
Sarılsana misal, bırakmasaydın ya, alsaydın ya!
Cemre.Y.

Eyvallah'a Da Peki

...Eyvallah'a Da Peki...
Vaad edenler vaadlerine uysalardı
Böyle bu kadar yamuk durmayacaktı bu dünya!
O nedenledir ki yapamayacağım hiçbir şey için
"Hallederiz!" diye yalan söylemem, söyleyemem.
Bir de...
"Neyse!"ler derindir bizim cephemizde.
Öyle her cümlenin altına yazılmaz,
Hele bir de sizin "Eyvallah"ınız vardır ya hani,
Bizim cepheden bazılarına…
"Umurumda değilsin." hükmünde,
Bazılarına "Konu kapanmıştır." hükmünde!
Bazılarımıza da "Konu, konuşmaya bile değmez!" hükmünde!
Sakın bana...
"Neyse!"ler bazen bi boyun eğiştir, bazen de kabulleniş." deme bak!
Çünkü ben o kısma biraz takığım!
Çünkü bizim kadın cephemizde kocaman bi "Peki!" var.
Tam da...
"Eyvalllah!" la başlayıp,
"Neyse!"nin ne'yselerinde boğulup,
Sonu, son'a kadar giden sessiz bi "Peki!"
Ki bu "Peki!" ler cümleler içinde,
Sizin "Eyvallahlarınız ve neyse." lerinize
Çoktan aynı anlamları geçip aşmış bir "Peki" dir.
Boğazlarda birer yumru kalsa da her "Peki" unutulur sonunda!
Yani bizde "Eyvallah!" a da sonunda "Peki!"
Cemre.Y.

Polyanna Duysa

...Polyanna Duysa...

Yaş, kırk dördünü geçip kırk beşe doğru zamansızca ilerlerken,

Ne denir ki feda ediyorum derken heba olmuş onca yılın ardından.

Ne yapsan, neyi yapamasan yetişemesezsin ömürlere.

Ömrün boyunca eksi bir ile devam ettiğin şu hayatta.

En azından hayata umutlu "Günaydın"larım vardı benim.

En azından hayali "İyi Akşamlar"ım.

Geleceğim geçmişim gibi geçecekse de,

Hiç gelmemesine oldukça meyilliyim.

Şimdi bu sessiz çığlıklarımı Polyanna nine duysa!

"Hiç değilse bu dünyadaki zamanın az kaldı be kızım,

Emin ol ki bu dünyaya bir daha gelmeyeceksin.

Bir daha aynı kederleri yaşamayacaksın."diyerek mutlu ederdi beni ya!

Onun da yaşamışlığı kesin değil.

Yani bize boş beleş soyut hayaller değil azizim,

Bize elle tutulur somut gerçekler, güzel gelecekler gerek. Cemre.Y.

Tanrı

…Tanrı… Ve sessiz çığlıklarımız duyulacak bir gün bizi yaratan tanrı'ca, Biz… Hep… Duyulmuyor sanıyoruz ya onca yitik dualarımıza! Kim bilir ki? O da ne çok zaman yitiği evrenler aşmıştır bize ulaşabilene kadar. Biz insan milletinin, "O zaman ki aklım olsaydı!"diye hayıflanıp hayıflanıp, Geçmişlerimizin "O an!"ına geri dönmek istediğimiz gibi. Ve sessiz çığlıklarımız duyulacak bir gün bizi yaratan tanrı'ca, Biz… Hep… Duyulmuyor sanıyoruz ya onca yitik dualarımıza! Ve kim bilir ki? O da ne çok zaman yitiği evrenler aşmıştır bize ulaşabilene kadar. Biz insan milletinin, "Neyse ki öyle sürmemiş" diye şükredip şükredip, Geleceklerimizi "Şu an!"ı na geri dönmek istediğimiz gibi. Ve sessiz çığlıklarımız duyulacak bir gün bizi yaratan tanrı'ca, Biz… Hep… Duyulmuyor sanıyoruz ya, onca yitik dualarımızı! Ben artık susuyorum, Ve lütfen oralarda bir yerlerde bütün tanrılar barışmış, Bütün tanrılar… Yarattıkları kullarına kavuşmuş olsun! Ve lütfen bütün tanrılar, yaratıp da mahşere bıraktıklarının, Aynı klan cumhuriyetinden olduğunu unutsun. Zira artık… Yüzyıllar boyunca kardeş bi alt soyundan türemiyor ama! İnsan, insan'ı tüketiyor hala! Hala, bütün tanrıların, Bizi bile tam olduramadığı konumdayız! Cemre.Y.

Kar Sessizliği

...Kar Sessizliği...

Beynimde o kadar evrensel uğultular mevcut ki,
Kar sessizliğini özledim.
Ki madem bizi yaratanca duyulmuyor iyi niyetlerim
Başka gürültü gerekmez hükmündeyim.
Kar sessizliğini özledim.
Mümkünse ben yine yapayalnızlığıma döneyim.
Cemre.Y.

Soğuk

…Soğuk…
Bazı gecelerde de radyoyu açarsın,
Sana ve yalnızlığına ninni olsun diye.
Kendini uykuya ikna etmişken yumulursun yatağa!
Sonra birden bir şarkının sözleri çıkar gelir kulaklarına.
Darmaduman eder uykunun sıcaklığını.
Yüreğin kavrulurken acıdan,
Soğuktur...
Artık soğuktur her yer!
Cemre.Y.

Ama Bir Gitme Be!

...Ama Bir Gitme Be!...
Yüreğinin mengenelerinde sıkışıp kalmış bir ruha,
Nasıl dersin ki...
"Yeşil aynı yeşil, bir ormanda isen.
Su aynı su, bir deniz kenarındaysan,
Rüzgar aynı rüzgar aylardan ilk ya da sonbaharsa,
Mavi aynı mavi gökyüzünde,
Nasıl dersin ki çiçek, böcek, yollar aynı gitme!" diye.
Yüreğinin mengenelerinde sıkışıp kalmış bir ruha,
Nasıl dersin ki...
"Bazılarının kalıbına bakınca gayet de adam sanıyorsun ama,
Kalbinin odalarının kapılarını açtıkça görüyorsun ki,
Adam ne ki, insan dahi değilmiş meğer,
Canının şah damarlarında dolaştıkça anlıyorsun ki,
Ruh bile yok!"
Yüreğinin mengenelerinde sıkışıp kalmış bir ruha,
Nasıl dersin ki...
"Nereye gitsen, kendinden kaçamazsın,
Madem iyi gelecekse git.
Ama gitme be!"
Çünkü bilirsin ki,
Bulutlar aynı değildir hiçbir yerde.
"Ama bir gitme be!"
Cemre.Y.

Günaydın Sevgilim

...Günaydın Sevgilim...
Yıldızlar güneş tozu toplamışlar saçlarından,
Belli ki yorulmuşsun gece gördüğün kabuslarından.
Uykulu gözlerinden öpeyim de yeni güne uyan.
Söz bundan sonra hep seninle uykuya dalıp,
Seninle uyanacağım mevsimler boyunca.
Güneşi sıcak, mavisi bol rüyalar göreceğiz birlikte.
Günaydın sevgilim hadi uyan!
Cemre.Y.

Gidelim

...Gidelim...
Zemheri ayazının hiç olmadığı yerlere gidelim sevgilim,
Soğuk algınlığının, hasta ve halsiz olmanın
Ne anlama geldiğini bilmeyen insanların olduğu şehirlere gidelim.
Nemsiz, rutubetsiz günlere nefes alalım seninle.
Eklem ağrılarının, romatizmal hastalıkların olmadığı yerlere gidelim sevgilim.
Akdeniz akşamlarında yıldızlı geceleri yorgan eyleyelim kendilerimize.
Yalnızken daha çok üşümek icat edilmemiş olsun oralarda.
"Sana söz!" demek isterdim misal denizin sahili okşadığı o esnada!
"Sana söz...
Seni ölene kadar seveceğim."
Cemre.Y.

İlle De Senin Canın Kırılmasın

...İlle De Senin Canın Kırılmasın...
Can kırıkları dolu heybemde, hayallerimin de kırıkları da doluydu elbette.
Her ne durumda olursam olayım, her nasıl olursam olayım.
Ömrümde sebepsiz gülümsediğim tek ruh'umun eşdeğer'isin sen.
Ey benim alnıma yazgılı mevsimsiz tek lale'm, lülücan'ım!
Ben seni zamansız sevdim, seviyorum, severim, öyle ya yaz gelince gülleri,
Sonbaharda sardunyaları, kış gelince kardelenleri anımsamak çok kolay!
O zengin müsveddesi, gösteriş budalası,
Akmayan, kokmayan, su ya da güneş istemeyen,
Şımarık orkideleri de hiçbir zaman sevemedim ben zaten.
Hadi benim mevsimlerim neyse de, ille de senin canın kırılmasın!
Cemre.Y.

Fırtına Sonrası Karanlık

…Fırtına Sonrası Karanlık…
Misal, gecenin bir vakti,
Sevdiceğimi yatağından uyandırıp,
Fırtına sonrası,
Karanlıktan çok korktuğumu söyleyebilmeliydim,
Vakit artık,
Ecelimi geçmeden söyleyebilmeliydim hem de.
Zira "Korkma sevdiğim,
Bundan sonra ben varım yanında!" diyenler,
İlk fırsatta başka koyunlara yelken açmasaydılar,
Kim bilir belki de söyleyebilirdim.
Belki de güven duvarımı aşıp,
İtiraf edebilirdim korkularımı ona!
Misal, kabuslu gecelerde,
Kedi gibi sokulmak isterdim sevdiceğimin güvenli koynuna,
Sımsıkı sarıp sarmalardı belki beni,
Kim bilir belki de korkusuzca uyuyabilirdim.
Vakit ecelime doğru yaklaştıkça,
Geçip giden yıllarım boyunca
Ya fırtına anında sevdiceğim yoktu,
Ya da sevdiceğim varken fırtına sonrası karanlık,
Fakat en mühimi,
Korkularımı dahi güvendiğim hiç olmadı ki benim.
Çocukluğumdan beri,
Korkamadım yani şöyle doya doya kadınlığımca…
Cemre.Y.

Sana Kavuşablirsem

…Sana Kavuşabilirsem…
Sana, ben yaratılırken,
Benim fikrim sorulmayan dünyadan sesleniyorum sevgilim,
Buralarda nicedir aylar gelip geçse de,
Her mevsim zemheri ayazı,
Misal şimdi,
Donuyor bedenimle beraber içine hapsolmuş ruhum,
Ben çıkamıyorum içimden,
Gidemiyorum sıcak iklimlerin sahillerine!
Zamanlar geçip gidiyor, birileri doğarken,
Birileri ölüyor ama hep gri vakitler.
İnsan diyorlar aynada silüetimi gördüğüm kadına.
Hiç kimseye zarar vermeden,
Üzmeden, en iyisi olmaya çabalıyorum ama!
Bizi var ederken okunan,
İşleyiş haritamıza uymuyor buradaki kader dedikleri şey.
Sana kavuşabilirsem,
Göstereceğim her şeyi çektim zaman düzlemimize ama!
Kim bilir ben kırıyorumdur,
Birilerinin kalbini istemeden, bilemiyorum ki!
Bir de bunun erkek versiyonu var,
Buralarda ve çoğu kalıbına uymuyor!
Önlerine yürek diye ne çıkarsa,
Pestillerini çıkartıp üstlerinden geçip gidiyorlar.
Sana, ben yaratılırken,
Benim fikrim sorulmayan dünyadan sesleniyorum sevgilim,
Buralarda nicedir zaman gelip geçse de, her şey daha beter.
Sana kavuşabilirsem bir gün,
Zaman ötesi ışığımızı geçip,
Hayat dedikleri şeye dair ne varsa,
Bu dünyada hepsi beynimde kayıtlı ama…
Sanırım ben sana kavuşuncaya kadar,
Dünya diye bir şey kalmayacak!
Korkuyorum be sevdiceğim,
Geçmiş zamanlardaki yolculuklarımın sonu gibi.
Yaşadığım onca hayat, onca yaşanmışlık,
Ya yine masal, ya da yine şiir sanılacak!
Zira burada da bir zamanlar ilkbahar varmış,
Sonra yaz gelir, sonra da sonbahar esermiş,
Ama nicedir zamanlar geçip gidiyor,
Birileri doğarken, birileri ölüyor ama hep gri vakitler.
Korkuyorum be sevdiceğim,
Geçmiş zamanlardaki yolculuklarımın sonu gibi.
Yaşadığım onca hayat, onca yaşanmışlık,
Ya yine masal, ya da yine şiir sanılacak!
Sana kavuşabilirsem bir gün,
Zaman ötesi ışığımızı geçip,
"Eskiden buralarda,
Çok şefkatli öpücükler varmış sevdiceğim!" demek isterdim.
Cemre.Y.

Şiir De Mi Yasak

...Şiir De Mi Yasak...
"Sen bir sus!" diyorlar iki de bir,
Zaten uzunca zamandır sus pusum!
Zaten uzunca bir vakittir,
Geçmiş, bitmiş...
Melankolik hallerimle vedalaşmaktayım
Yani şimdi şiir de mi yasak be aga!
Şöyle kendimizle iki satır şiirleşmeyelim mi?
İki satır içimizi döküp,
Yüreğimizin baş köşesiyle hasbıhal etmeyelim mi?
Aynalara da mı küselim yani!
Cemre.Y.