| ...Polyanna Duysa... |
| Yaş, kırk dördünü geçip kırk beşe doğru zamansızca ilerlerken, |
| Ne denir ki feda ediyorum derken heba olmuş onca yılın ardından. |
| Ne yapsan, neyi yapamasan yetişemesezsin ömürlere. |
| Ömrün boyunca eksi bir ile devam ettiğin şu hayatta. |
| En azından hayata umutlu "Günaydın"larım vardı benim. |
| En azından hayali "İyi Akşamlar"ım. |
| Geleceğim geçmişim gibi geçecekse de, |
| Hiç gelmemesine oldukça meyilliyim. |
| Şimdi bu sessiz çığlıklarımı Polyanna nine duysa! |
| "Hiç değilse bu dünyadaki zamanın az kaldı be kızım, |
| Emin ol ki bu dünyaya bir daha gelmeyeceksin. |
| Bir daha aynı kederleri yaşamayacaksın."diyerek mutlu ederdi beni ya! |
| Onun da yaşamışlığı kesin değil. |
| Yani bize boş beleş soyut hayaller değil azizim, |
| Bize elle tutulur somut gerçekler, güzel gelecekler gerek. Cemre.Y. |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder