Mevsimsiz

...Mevsimsiz...
İnsan yalnız kalmak istediği zaman,
Bunu yalnızlığına bile söylemez.
Olur ki yalnızlığı,
Kıyamaz bunca yıllık yaren'ine!
Olur ki,
Yine yalnızlığı ona, yeniden dost olur diye.
Alır mey'ini...
Birbiriyle alakasız en sevdiği şarkılarını listeler,
Sözleri, ömrüne cevap olanları,
Birbiriyle kolajlayıp kolajlayıp dinlerken,
Sessizce akıtır gözyaşlarını....
İçini kanser edecek olan,
Bütün o zehrini akıtana kadar.
Zira artık...
Yeterince değerli değildir,
Kimine gül...
Kimine orkide...
Kimine papatya...
Artık yeterince değerli değildir,
Mevsimsiz açan hiçbir lale!
Zamanında bir tastamam gelmediyse.
Mevsimsiz soldu bütün zamanlarımız azizem!
Bizim mutluluk şiirimiz, nerede?
Cemre.Y.